Yargıtay 18. Hukuk Dairesi E.2013/15791 K.2014/1600

Davacı ... ile davalılar ... vd. aralarındaki kamulaştırmasız el atma nedenine dayalı olarak taşınmaz bedelinin tahsili davasına dair ... 2.Asliye Hukuk Mahkemesinden verilen 25.12.2012 günlü ve 2012/115-2012/493 sayılı hükmün bozulması hakkında Dairece verilen 20.05.2013 günlü ve 2013/4946-2013/8694 sayılı ilama karşı davacı vekili tarafından karar düzeltme isteminde bulunulmuştur. Bu isteğin süresi içinde olduğu anlaşıldıktan sonra dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği düşünüldü:

YARGITAY KARARI

Davacı vekilinin karar düzeltme istemi üzerine tüm dosya ve eklerinin yeniden incelenmesi sonucunda; dosya içindeki bilgi ve belgelerle fen bilirkişisinin krokili raporundan birleşen davada davaya konu 3259 ada 23 parsel sayılı taşınmaz ile asıl davada dava konusu eski 3259 ada 12 parsel sayılı taşınmazın 1/1000 ölçekli imar planında ana arter niteliğindeki yolda ve park alanında kaldığı, idarece 23 nolu parselin (D) harfli 7,66 m²lik kısmına kaldırım yapılarak fiilen el atıldığı,

bu parselin kalan bölümü ile asıl davada davaya konu eski 12 parsel sayılı taşınmazın ifraz öncesi 480,92 m² yüzölçümünde iken bunun 397,79 m²'sinin yol olarak kamulaştırıldığı ve bedelinin idarece ödendiği, kalan 83,13 m²lik bölüme ise el atılmadığı, 3194 sayılı İmar Kanunu'nun 7 ve 8. maddeleri kapsamında düzenlenen 1/1000 ölçekli uygulama imar planında kamuya özgülenmesi sebebiyle mülkiyet hakkına getirilen kısıtlamadan dolayı bedeline hükmedildiği;

mahkemece dava konusu 3259 ada 23 parsel sayılı taşınmazın fiilen el atılan 7,66 m² kısmının ve henüz el atılmamış olsa bile davacı tarafından fiilen tasarruf edilmeyen 163,66 m²'lik ve 65 m²'lik alanları ile yine dava konusu 3259 ada 12 parsel sayılı taşınmazın kısmi fiili el atma sonrasında bir kısmının kamulaştırılması sonucu kalan ve henüz el atılmamış olsa bile davacı tarafından fiilen tasarruf edilmeyen 83,13 m²'lik bölümünün,

fiilen el atılan kısımlarla bağlantılı olarak kamuya özgülenen yerlerden olduğundan ana arter ve buna bağlı olarak bir proje dahilinde düzenlenen söz konusu yeşil alan ve yolun da proje bütünlüğü ilkesinden hareketle bedeline hükmedilmiş olması doğru olduğu halde bu yöndeki kararın Dairemizce (1) nolu bozma bendine konu edilmesinin yerinde olmadığı,

kararın sadece (2) numaralı bentte açıklandığı şekilde ve tescil edilen parsel numarasının yanlışlığı nedeniyle ayrıca 11.06.2013 tarihinde yürürlüğe giren 6487 sayılı Yasa ile 2942 sayılı Kamulaştırma Kanunu'nun değiştirilen Geçici 6. maddesinin 7. ve 13. fıkraları gereğince harç ve vekalet ücretinin maktu olarak belirlenmesi gerektiği anlaşılmakla

davacı vekilinin karar düzeltme isteminin bu nedenlerle kabulüne, Dairemizin 20.05.2013 gün ve 2013/4946-8694 sayılı bozma kararının kaldırılmasına karar verildikten sonra dosyadaki tüm bilgi ve belgelerin incelenmesi sonucunda;

Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı kanıtlarla yasal gerektirici nedenlere ve özellikle kanıtların takdirinde bir isabetsizlik görülmemesine göre sair temyiz itirazları yerinde değildir.

Ancak;

1-Dosya içindeki bilgi ve belgelerden, dava konusu eski 3259 ada 12 parsel sayılı taşınmazın belediye encümeninin 21.09.2011 tarih ve 39-912 sayılı kararı ile yol olarak kamulaştırılması neticesinde ifrazen 3259 ada 27 ve 28 nolu parsellerin oluştuğu ve bunlardan kamulaştırılarak yol vasfı ile tescil edilen taşınmazın 3259 ada 27 parsel sayılı taşınmaz olduğu anlaşıldığından, eldeki davada bu parsel yerine 3259 ada 28 parsel yönünden kamulaştırma sebebiyle konusuz kaldığı gerekçesiyle karar verilmesine yer olmadığına ilişkin hüküm kurulması ve 28 nolu parsel yerine 27 numaralı parselin davalı adına tesciline karar verilmesi,

2-11.06.2013 tarihinde yürürlüğe giren 6487 sayılı Yasa ile 2942 sayılı Kamulaştırma Kanunu'nun değiştirilen Geçici 6. maddesinin 7. ve 13. fıkralarında “Bu madde kapsamında açılan davalarda mahkeme ve icra harçları ile her türlü vekalet ücretleri bedel tespiti davalarında öngörülen şekilde maktu olarak belirlenir.” ve “…bu fıkra kapsamında kalan taşınmazlar hakkında açılan ve kesinleşmeyen davalarda da uygulanır.” hükmü getirildiğinden, davacı lehine maktu vekalet ücreti takdir edilmesi ve maktu harca hükmedilmesi gerektiğinin düşünülmemesi,

Doğru görülmemiştir.