Yargıtay 18. Hukuk Dairesi E.2013/16575 K.2013/15700

Dava dilekçesinde, Kamulaştırma Yasasının 4650 Sayılı Yasayla değişik hükümleri uyarınca, kamulaştırma bedelinin tespiti ve taşınmaz malın idare adına tescili istenilmiştir. Mahkemece davanın kısmen kabulüne karar verilmiş, hüküm bir kısım davalılar vekili tarafından temyiz edilmiştir.

YARGITAY KARARI

Geri çevirme kararının gereklerinin tam olarak yerine getirilmediği anlaşılmıştır. Şöyle ki;

1-Tebligat Kanununun 35/2. maddesi “Adresini değiştiren kimse yenisini bildirmediği ve adres kayıt sisteminde yerleşim yeri adresi de tespit edilemediği takdirde, tebliğ olunacak evrakın bir nüshası eski adrese ait binanın kapısına asılır ve asılma tarihi tebliğ tarihi sayılır.” hükümlerini içermektedir. Açıklanan yasa hükmüne göre, adres kayıt sisteminde adresleri tespit edilebilen taraflara Tebligat Kanunu 35. maddesine göre tebligat yapılması yerinde değildir.

Gerekçeli karar davalılardan ...'e Tebligat Yasasının 35. maddesine göre tebliğ edilmiş olup, tebligat 6099 Sayılı Yasanın yürürlüğe girmesinden sonra yapılmış olması nedeni ile usulsüzdür. Gerekçeli kararın adı geçen davalının, kimlik bilgilerine göre adres kayıt sistemindeki son adresi tespit edilerek, tespit edilen adresine tebliğ edilmesi ve temyiz süresinin beklenilmesinden,

2-Mirasçı ...'ya gerekçeli karar ve temyiz dilekçesinin aynı çatı altında ve ehil olup olmadığı belirtilmeksizin oğlu ...'ya tebliğ edildiği anlaşılmıştır.

Tebligat Yasası'nın 16. maddesine göre, kendisine tebliğ yapılacak şahıs adresinde bulunmazsa tebliğ, kendisi ile aynı konutta oturan ehil ve reşit kişilere veya hizmetçilerinden birine yapılacağından, adı geçen kişinin davalı ile aynı adreste birlikte oturup oturmadığı ve tebligatı almaya ehil ve reşit olup olmadığı tebligat mazbatasında yazılmadığından yapılan tebligat geçerli değildir. Mirasçıya gerekçeli karar ve temyiz dilekçesinin usulüne uygun olarak tebliği ile temyiz ve cevap sürelerinin beklenmesinden,

3-Dairenin geri çevirme kararından sonra dosyaya getirtilen Kahramanmaraş Belediye Başkanlığı yazılarında, dava konusu taşınmazın dava tarihinde 1/1000 ölçekli uygulama imar planında bulunmadığı, etrafında meskûn alan olmadığı, 1/5000 ölçekli nazım imar planında olup, küçük sanayı, işyeri ve yol içinde kaldığından belediye hizmetlerinden yararlanmadığı belirtildiği halde, çevre parsellerle ilgili Dairemizce incelenen Kahramanmaraş 1. Asliye Hukuk

Mahkemesinin 2009/124 Esas-2010/297 Karar sayılı dosyasında geri çevirme kararı sonrası dosyaya getirtilen aynı belediyenin imar ve şehircilik müdürlüğüne ait yazılarında dava konusu taşınmazın 1/5000'lik imar planı içinde olduğu, imar kapsamına 13.02.1985 yılında alındığı, belediye ve alt yapı hizmetlerinden faydalandığı, kuzey kısmının meskûn mahal olduğu, yerleşim yeri yanında olduğu, her türlü yol ve ulaşım hizmetinin olduğu belirtilmiştir.

Bu durumda mahkemece dava konusu taşınmazın niteliği ile ilgili olarak yeniden belediye başkanlığına yazı yazılarak dava konusu taşınmazın dava tarihi olan 17.02.2009 gününden önce imar planı içerisinde olup olmadığı, imar planı içinde ise içinde bulunduğu imar planının tarihi, ölçeği, türü (nazım-uygulama), belediye ve diğer alt yapı hizmetlerinden (yol, su, elektrik, çöp toplama, kanalizasyon, aydınlatma gibi) yararlanma durumu, etrafının meskûn olup olmadığı,

nazım imar planı içinde ise Yargıtay İçtihadı Birleştirme Büyük Genel Kurulu'nun 17.04.1998 gün ve 1996/3-1998/1 sayılı kararı uyarınca bu plan kapsamına alındığı tarih ve plandaki konumu, hangi amaçla plan kapsamına alındığı, yerleşim merkezlerine uzaklığı, altyapı hizmetlerinden yararlanma ve ulaşım olanakları, kullanma biçimi itibariyle iskân amacına yönelik yapılaşma olasılıkları, beldenin gelişme yönünde bulunup bulunmadığı vd. hususlarının belediye başkanlığından sorularak alınacak cevap yazılarının dosya içerisine konulmasından,