Yargıtay 18. Hukuk Dairesi E.2013/19331 K.2013/17937

Dava dilekçesinde, Kamulaştırma Yasasının 4650 Sayılı Yasayla değişik hükümleri uyarınca, kamulaştırma bedelinin tespiti ve taşınmaz malın idare adına tescili istenilmiştir. Mahkemece asıl davanın kabulüne, birleşen dava yönünden karar verilmesine yer olmadığına karar verilmiş, hüküm taraf vekillerince temyiz edilmiştir.

YARGITAY KARARI

Temyiz istemlerinin süresi içinde olduğu anlaşıldıktan sonra dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği düşünüldü: Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı kanıtlarla yasal gerektirici nedenlere ve özellikle kanıtların takdirinde bir isabetsizlik görülmemesine göre sair temyiz itirazları yerinde değildir. Ancak;

Kamulaştırma Yasası’nın 4650 Sayılı Yasayla değişik 11. maddesinin birinci fıkrasının arazilere ilişkin (f) bendinde taşınmaz malın kamulaştırma (dava) tarihindeki mevki ve şartlarına göre olduğu gibi kullanılması halinde getireceği net gelir üzerinden değerinin belirleneceği öngörülmektedir. Dava konusu taşınmaz 22381,50 m² olup tamamı kamulaştırılmıştır.

Taşınmaz üzerinde verim çağında 22 yaşında 109 adet asma, 17 yaşında 12 adet armut, 3 yaşında 1 adet armut,17 yaşında 56 adet ceviz, 7 yaşında 1 adet ceviz, 32 yaşında 1 adet ceviz, 12 yaşında 3 adet erik, 17 yaşında 5 adet incir, 17 yaşında 98 adet nar, 12 yaşında 11 adet zeytin, 4 yaşında 2 adet kavak ağacının bulunduğu anlaşılmıştır.

Buna göre taşınmazın tamamı kapama karışık meyve bahçesi yapılarak değerinin tespiti gerekirken, 4000 m²'sinin kapama elma bahçesi, kalan 18381,9 m²'lik kısmın tarım arazisi yapılması ve meyve ağaçlarına da ayrı ayrı değer verilmesi suretiyle kamulaştırma bedelinin tespit edilmesi doğru görülmemiştir.