Yargıtay 18. Hukuk Dairesi E.2013/20034 K.2014/3335

Dava dilekçesinde, Kamulaştırma Yasasının 4650 Sayılı Yasayla değişik hükümleri uyarınca, kamulaştırma bedelinin tespiti ve taşınmaz malın idare adına tescili istenilmiştir. Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş, hüküm davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

YARGITAY KARARI

Temyiz isteminin süresi içinde olduğu anlaşıldıktan sonra dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği düşünüldü: Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı kanıtlarla yasal gerektirici nedenlere ve özellikle kanıtların takdirinde bir isabetsizlik görülmemesine göre sair temyiz itirazları yerinde değildir. Ancak;

1-2942 Sayılı Yasanın 11. maddesinin (d) bendi gereğince emlak vergi değerlerinin de dava konusu taşınmaz ile emsalin karşılaştırılmasında gözönünde tutulması gerekir. Bu itibarla dava konusu taşınmazların ve emsalin emlak vergisine esas tutulan asgari m² değerlerinin oranı ile bilirkişi raporunda değerlendirmeye esas alınan oran birbirinden fahiş ölçüde farklı olduğunda bu farklılık ve çelişki giderilmelidir.

Dosyadaki kayıtlara göre 2012 yılında dava konusu 2741 parsel sayılı taşınmazın emlak vergisine esas değeri 22,05 TL, emsal alınan 1815 parselin değeri ise 30,87 TL dir.

Buna göre emsal taşınmazın dava konusu taşınmazdan daha değerli olduğu, buna göre en fazla eşdeğer kabul edilerek değerlendirme yapılabileceği düşünülmeden dava konusu taşınmazın emsalden 1.17 misli daha değerli kabul edilerek vergi değerlerine ters düşecek şekilde değerlendirme yapan bilirkişi raporuna göre hüküm kurulmuş olması,

2-Dava konusu taşınmazın 26.06.2012 olan değerlendirme, emsal alınarak incelenen 1815 parsel sayılı taşınmazın 15.02.2011 olan satış tarihleri itibariyle İmar Yasası hükümleri gereğince imar uygulaması görmüş imar parselleri olup olmadıkları belediye imar ve tapu müdürlüklerinden sorularak, dava konusu taşınmazın imar parseli, somut emsal alınan taşınmazın kadastro parseli olması halinde, dava konusu taşınmazın emsalle karşılaştırılması sonucu bulunacak değerinden İmar Yasasının 18. maddesi uyarınca düzenleme ortaklık payına karşılık gelecek oranda indirim yapılması gerektiğinin düşünülmemesi,

Doğru görülmemiştir.