KÜNYE
18. Hukuk Dairesi 2013/20296 E., 2014/2365 K.
- Mercii
- Yargıtay
- Karar tarihi
- 17 Şubat 2014
- Mahkemesi
- Afyonkarahisar 1. Asliye Hukuk Mahkemesi
- Tarihi
- 11/12/2012
- Numarası
- 2012/163-2012/385
Karar Metni
280 kelime·1 dk okuma·1 bölüm
Dava dilekçesinde, Kamulaştırma Yasasının 4650 Sayılı Yasayla değişik hükümleri uyarınca, kamulaştırma bedelinin tespiti ve taşınmaz malın idare adına tescili istenilmiştir. Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş, hüküm davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.
YARGITAY KARARI
Temyiz isteminin süresi içinde olduğu anlaşıldıktan sonra dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği düşünüldü: Mahkemece bozma ilamına uyulmuşsa da gereği yerine getirilmemiştir. Şöyle ki;
Bozma ilamının 1 numaralı bendinde geri çevirme kararı sonrası dosyaya getirtilen belediye başkanlığı yazılarına göre; dava konusu taşınmazın kadastro parseli, emsal alınan 4132 ada 3 parselin ise imar parseli olduğu anlaşıldığından dava konusu taşınmazın emsalle karşılaştırılması sonucu bulunan değerinden düzenleme ortaklık payına tekabül edecek oranda indirim yapılması gerektiğinin dikkate alınmamış olması konusunda bozma yapıldığı ve mahkemece bozmaya uyulduğu halde bozma sonrası alınan ek raporda emsalin ifrazen oluşan bir parsel olup imar parseli olmadığı bu nedenle düzenleme ortaklık payı düşülmesinin hak ve nesafet kurallarına uygun
düşmeyeceği belirtilerek düzenleme ortaklık payından dolayı bir düşme yapılmamış ve yeni bir emsal incelemesi yapılarak kamulaştırma bedeli belirlenmiş ve bu ek rapor hükme esas alınmıştır.
Öncelikle bozma öncesinde geri çevirme kararıyla Afyon Belediye Başkanlığı'nın 12.08.2011 tarihli yazıları ve ekindeki belgelerden; somut emsal 4132 ada 3 parselin geldisi olan 632 ada 70 parselden İmar Kanunu'nun 15. ve 16. maddesine göre bedelsiz yola terk yapılarak ifraz edildiği, somut emsalin de ifraz edilen parsellerden biri olduğu dolayısıyla imar parseli olduğu anlaşıldığı halde bozma gereğini yerine getirmeyen bilirkişi kurulu ek raporunun hükme esas alınması doğru görülmemiştir.
Yargıtay 18. Hukuk Dairesi, E. 2013/20296, K. 2014/2365, 17 Şubat 2014 tarihli karar · Kaynak: Yargıtay Karar Arama