Yargıtay 18. Hukuk Dairesi E.2013/3496 K.2013/4128

Dava dilekçesinde, Kamulaştırma Yasasının 4650 Sayılı Yasayla değişik hükümleri uyarınca, kamulaştırma bedelinin tespiti ve taşınmaz malın idare adına tescili istenilmiştir. Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş, hüküm taraf vekillerince temyiz edilmiştir.

YARGITAY KARARI

1-Davalı temyizi yönünden;

Mahkeme kararı davalı vekiline 31.07.2012 günü tebliğ edilmiş olup, temyiz dilekçesi 05.09.2012 tarihinde temyiz defterine kaydedilmiş ve temyiz harcı da 06.09.2012 tarihinde yatırılmıştır. Bu durumda HUMK nun 432. maddesinde öngörülen 15 günlük temyiz süresi geçmiş bulunduğundan 01.06.1990 gün ve 1989/3 Esas 1990/4 Karar sayılı Yargıtay İçtihadı Birleştirme Kararı uyarınca temyiz isteminin REDDİNE,

2-Davacı temyizi yönünden;

Temyiz isteminin süresi içinde olduğu anlaşıldıktan sonra dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği düşünüldü:

Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı kanıtlarla yasal gerektirici nedenlere ve özellikle kanıtların takdirinde bir isabetsizlik görülmemesine göre sair temyiz itirazları yerinde değildir.

Ancak;

1-Davalının, dava konusu taşınmazdaki ekili ürün bedelinin verilmesi için Kamulaştırma Yasası'nın 20.maddesi gereğince bir istemi olmadığı halde bu bedele de hükmedilmesi,

2-Tapu kaydında taşınmazın tamamı 39.272m² olup bunun 15.245,90 m² si kamulaştırıldığı geriye 29.02.2012 tarihli fen bilirkişi raporuna göre 21.477,31 m² ve 2.575,62 m² lik iki bölümün kaldığı, 2.575,62 m² lik bölümünün niteliği, yüzölçümü, konumu, kullanım amacı ve geometrik durumu dikkate alındığında kamulaştırma nedeniyle herhangi bir değer kaybı olmayacağının kabulü gerekirken, modern tarım yapılması olanaklarının azaldığı belirtilerek %30 değer kaybı veren bilirkişi raporuna göre karar verilmesi,

Doğru görülmemiştir.