Yargıtay 18. Hukuk Dairesi E.2013/3710 K.2013/5790

Dava dilekçesinde, kamulaştırılan ve idare adına tescil edilen taşınmazların amaca uygun kullanılmadığı belirtilerek tapu iptali ve tescil istenilmiştir. Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş, hüküm davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

YARGITAY KARARI

Temyiz isteminin süresi içinde olduğu anlaşıldıktan sonra dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği düşünüldü: Dava dilekçesinde, kamulaştırılan 117 ada 120 parsel (ifrazen 117 ada 158 ve 117 ada 159 parsel) sayılı taşınmazda kamulaştırma bedelinin kesinleşmesinden itibaren beş yıl geçmesine rağmen kamulaştırma amacına uygun bir işlem yapılmadığından söz edilerek davalı idare adına olan tapu kaydının iptali ile davacı adına tescili istenilmiş, mahkemece davanın kabulüne karar verilmiştir.

Dosya içindeki bilgi ve belgeler ile özellikle bilirkişi raporları içeriğinin incelenmesinde davacıya ait 117 ada 120 parsel sayılı taşınmazın 08.08.1995 tarihinde DSİ Genel Müdürlüğü adına kamulaştırıldığı ve 01.12.2003 tarihinde DSİ Genel Müdürlüğü adına tescil edildiği, 5018 sayılı Yasa gereğince Hazineye devredilerek 28.09.2006 tarihinde ... adına tescil edildiği,

117 ada 120 parselin 13.05.2009 tarihinde yapılan ifraz ile 7060,63 m² lik kısmının sulu tarla olarak 117 ada 158 parsel numarasını, 610,52 m² lik kısmının kanal ve yol vasfında 117 ada 159 parsel numarasını aldığı dava konusu taşınmazlardan dolgu malzemesi alındığı kanal ve yol vasfı ile kamulaştırma amacına uygun kullanıldığı anlaşılmaktadır.

Kamulaştırma Yasasının 23. maddesine göre kamulaştırma ve devir amacına uygun hiçbir işlem veya tesisat yapılmaz veya kamu yararına yönelik bir ihtiyaca tahsis edilmeyerek taşınmaz mal olduğu gibi bırakılırsa taşınmaz mal maliki veya mirasçılarının geri alma hakkı doğar.

Buna göre kamulaştırılan taşınmazlar üzerinde kamulaştırma amacına uygun olarak kanal ve yol yapıldığı, dolgu malzemesi alındığı anlaşıldığından Kamulaştırma Yasasının 23. madde koşulları gerçekleşmediğinden davanın reddi gerekirken taşınmazın tarıma elverişli olduğu, tarım yapılabileceği, kamulaştırmayı yapan kurumun halihazırda taşınmaza ihtiyacı bulunmadığı, taşınmazın davacıya iadesinde fiili fayda ve kamu yararı bulunduğu gerekçesiyle davanın kabulüne karar verilmesi doğru görülmemiştir.