KÜNYE
(Kapatılan) 18. Hukuk Dairesi 2013/5571 E., 2013/8615 K.
- Mercii
- Yargıtay
- Karar tarihi
- 20 Mayıs 2013
- Mahkemesi
- Asliye Hukuk Mahkemesi
Karar Metni
271 kelime·1 dk okuma·1 bölüm
Dava dilekçesinde, Kamulaştırma Yasasının 4650 Sayılı Yasayla değişik hükümleri uyarınca, kamulaştırma bedelinin tespiti ve taşınmaz malın idare adına tescili istenilmiştir. Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş, hüküm davacı vekili ile davalılar tarafından temyiz edilmiştir.
YARGITAY KARARI
Temyiz istemlerinin süresi içinde olduğu anlaşıldıktan sonra dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği düşünüldü:
Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı kanıtlarla yasal gerektirici nedenlere ve özellikle kanıtların takdirinde bir isabetsizlik görülmemesine göre sair temyiz itirazları yerinde değildir.
Ancak;
1-Yargıtay uygulamalarına göre, dikkate alınması gereken özel bir neden veya yanlış bulunmadığı takdirde ciddi istatistiki bilgilere dayandığı bilinen gıda, tarım ve hayvancılık müdürlüğü ortalama verilerinin (dekar başına verim, üretim gideri ve toptan satış fiyatı) değerlendirmeye esas alınması gerekir. Şu kadar ki, üretim giderlerinin içerisine tarla kirası, masrafların faiz karşılığı (sermaye faizi) ve genel idari giderler dahil edilmemelidir.
Somut olayda ise, bilirkişi raporunda, resmi veri listesindeki üretim giderlerini oluşturan unsurlar arasında yer alan sermaye faizi düşülmeden hesaplama yapılmıştır. Böylece, üretim giderlerini yüksek almak suretiyle taşınmazın net gelirini düşük belirleyen bilirkişi kurulu raporunun hükme esas alınması,
2-Tapu maliki ... mirasçısı olan... ile davalılar arasındaki bağlantıyı gösterir (mirasçılık belgesi vs.) belge istenmeden işin esasına girilerek hüküm kurulması,
3-Dava konusu taşınmazın 63,26 m²'si davalı olmayan maliye hazinesine ait olduğu halde bu miktar için de kamulaştırma bedeli hesaplanarak davalılara ödenmesine karar verilmesi,
4-Dava konusu taşınmazın tapu kaydında şerhlerin bedele yansıtılmasına karar verilmemesi,
Doğru görülmemiştir.
Yargıtay 18. Hukuk Dairesi, E. 2013/5571, K. 2013/8615, 20 Mayıs 2013 tarihli karar · Kaynak: Yargıtay Karar Arama