Yargıtay 18. Hukuk Dairesi E.2013/6328 K.2013/8359

Dava dilekçesinde, Kamulaştırma Yasasının 4650 Sayılı Yasayla değişik hükümleri uyarınca, kamulaştırma bedelinin tespiti ve taşınmaz malın idare adına tescili istenilmiştir. Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş, hükmün temyiz incelemesi taraf vekillerince, incelemenin duruşmalı olarak yapılması ise davalı vekili tarafından yasal süresi içinde verilen temyiz dilekçesi ile istenilmekle taraflara yapılan tebligat üzerine duruşma için tayin olunan 12.02.2013 gününde temyiz edenlerden davalı vekili Av. ... geldi. Davacı adına gelen olmadı. Gelen vekilin sözlü açıklamaları dinlendikten sonra dosya eksiklik nedeniyle geri çevrilmiş bu kez iade edilmekle dosyadaki bütün kağıtlar okunarak, tetkik hakiminin açıklamaları dinlenip, gereği düşünüldü:

YARGITAY KARARI

Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı kanıtlarla yasal gerektirici nedenlere ve özellikle kanıtların takdirinde bir isabetsizlik görülmemesine göre sair temyiz itirazları yerinde değildir. Ancak;

1-2942 sayılı Yasanın 11. maddesinin (d) bendi gereğince emlak vergi değerlerinin de dava konusu taşınmaz ile emsalin karşılaştırılmasında gözönünde tutulması gerekir. Bu itibarla dava konusu taşınmazların ve emsalin emlak vergisine esas tutulan asgari m² değerlerinin oranı ile bilirkişi raporunda değerlendirmeye esas alınan oran birbirinden fahiş ölçüde farklı olduğunda bu farklılık ve çelişki giderilmelidir.

Dosya içinde bulunan belediye başkanlığı yazılarından ikinci raporda emsal alınan taşınmazın belediyece belirlenen emlak vergisine esas asgari m² değeri dava konusu taşınmazdan daha yüksek olduğu halde davaya konu taşınmazla karşılaştırılması yapılırken dava konusu taşınmazın emsalden beş kat değerli olduğu kabul edilerek değer belirlenmiştir. Emlak vergi değerleri, dava konusu taşınmazın değerinin, emsal olarak alınan taşınmazlardan daha az olduğunu göstermektedir. Buna göre, dava konusu taşınmazın en fazla emsal ile eşdeğer olduğunun kabulü gerekirken vergi değerlerine ters düşecek şekilde yeterli, inandırıcı ve somut gerekçelere de dayandırılmayan ikinci raporun hükme esas alınması,

2-Birinci bilirkişi raporunda değerlendirmede emsal alınan 2632 sayılı parsel imar parseli, dava konusu parselin ise kadastro parseli olduğu anlaşılmaktadır. Bu durumda; dava konusu taşınmazın emsalle karşılaştırma sonucu bulunan değerinden düzenleme ortaklık payına karşılık gelecek oranda indirim yapılması gerektiği düşünülmeden, kamulaştırma bedelini yüksek tespit eden rapora göre hüküm kurulması,

3-Dava konusu taşınmaz üzerindeki tek katlı dükkanın bilirkişi raporunda tespit edilen nitelikleri itibariyle 2-B sınıfında kabul edilerek değerlendirilmesi gerekirken, 3-B sınıfında kabul edilerek yüksek değere hükmedilmesi,

Doğru görülmemiştir.