Yargıtay 18. Hukuk Dairesi E.2013/7085 K.2013/8485

Dava dilekçesinde, evlat edindirmede küçükler İlayda ve Mertcan'ın ana ve babasının rızasının aranmaması kararı verilmesi istenilmiştir. Mahkemece davanın reddine karar verilmiş, hüküm davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

YARGITAY KARARI

Temyiz isteminin süresi içinde olduğu anlaşıldıktan sonra dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği düşünüldü: Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı kanıtlarla yasal gerektirici nedenlere ve özellikle kanıtların takdirinde bir isabetsizlik görülmemesine göre sair temyiz itirazları yerinde değildir. Ancak;

4721 sayılı Türk Medenî Kanunu'nun 309. maddesi uyarınca, evlat edinme küçüğün ana ve babasının rızasını gerektirir. Aynı Yasanın 311. maddesine göre ise; kim olduğu veya uzun süreden beri nerede oturduğu bilinmiyorsa veya ayırt etme gücünden sürekli olarak yoksun bulunuyorsa veya küçüğe karşı özen yükümlülüğünü yeterince yerine getirmiyorsa evlat edinmede ana ve babadan birinin rızası aranmaz.

Davaya konu olayda davalı baba evlat edinmeye rıza göstermediğini bildirmiş, davalı anne de işlediği iddia olunan bir suç nedeniyle cezaevinde tutuklu bulunmaktadır. Davada yasanın aradığı koşullar oluşmadığı halde mahkemece gerekçede ana babanın rızasının aranmamasının çocukların yararına olacağı belirtilmiş arkasından da çocukların babasının rızasının bulunmadığı belirtilerek davanın reddine karar verilmiştir.

Mahkemenin bu gerekçesi doğru değil ise de bu hususun düzeltilmesi yeniden yargılamayı gerektirmediğinden, hükmün gerekçe bölümünde yer alan “...4721 sayılı Yasanın 311. ve 312. maddeleri gereğince anne ve babanın rızası aranmaksızın evlat edindirilmesinin çocukların yararına olacağı kanaatine varılmış ancak..” tümcesinin gerekçeden çıkarılmasına,