Yargıtay 18. Hukuk Dairesi E.2013/7775 K.2013/12953

Dava dilekçesinde, Kamulaştırma Yasasının 4650 Sayılı Yasayla değişik hükümleri uyarınca, kamulaştırma bedelinin tespiti ve taşınmaz malın idare adına tescili istenilmiştir. Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş, hüküm davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

YARGITAY KARARI

Temyiz isteminin süresi içinde olduğu anlaşıldıktan sonra dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği düşünüldü:

Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı kanıtlarla yasal gerektirici nedenlere ve özellikle kanıtların takdirinde bir isabetsizlik görülmemesine göre sair temyiz itirazları yerinde değildir.

Ancak;

1-Yargıtay'ın yerleşmiş uygulamalarına göre, iklim koşulları, arazinin toprak ve topoğrafik yapısı ile bölgesindeki konumu (büyük yerleşim yerlerine uzaklığı vb) gözetildiğinde, dava konusu taşınmazın bulunduğu yerle benzer nitelikte olan ülkemizin değişik yörelerindeki sulu tarım arazilerinin değerlendirilmesinde, (değeri önemli biçimde etkileyen, kanıtlanmış farklı ve özel bir etkenin bulunması durumu dışında) kapitalizasyon faizi oranı %5 olarak alınmaktadır. Hal böyle iken hükme esas alınan bilirkişi kurulu raporunda taşınmazın değeri belirlenirken kapitalizasyon faizi oranının %5 yerine %4 alınması,

2-Değerlendirmeye alınan pamuk, fiğ, mısır (dane), silajlık mısır, buğday ve samanın sulu tarlada 2012 yılına ilişkin verilerinin gıda, tarım ve hayvancılık ilçe müdürlüğünden getirtilip denetlenmemesi,

3-Dava konusu taşınmazın yerleşim yerlerine, karayoluna yakın olması, elektrikli tren hattının devreye girmesi gibi hususların tarım arazisi niteliğindeki taşınmazın değerinde en fazla %50 oranında objektif değer artışına neden olabileceği düşünülmeden, %90 oranında objektif değer artışı uygulayan bilirkişi raporuna göre hüküm kurulmuş olması,

4-6000 m² yüzölçümlü dava konusu taşınmazın 4776 m²'si kamulaştırılmış, geriye 1224 m² kalmıştır. Kamulaştırmadan artan bölümün gerek yüzölçümü, gerekse konumu ve geometrik durumu itibariyle tarımsal işletme bütünlüğü gözönüne alındığında en fazla %50 değer kaybına uğrayacağı halde artan kesimde %80 oranında değer kaybına hükmedilmesi,

Doğru görülmemiştir.