KÜNYE
(Kapatılan) 18. Hukuk Dairesi 2013/7877 E., 2013/10182 K.
- Mercii
- Yargıtay
- Karar tarihi
- 11 Haziran 2013
- Mahkemesi
- Aile Mahkemesi
Karar Metni
264 kelime·1 dk okuma·1 bölüm
Dava dilekçesinde, evlatlık verilmede ana ve baba rızasının aranmaması kararının verilmesi istenilmiştir. Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş, hüküm davalı tarafından temyiz edilmiştir.
YARGITAY KARARI
Temyiz isteminin süresi içinde olduğu anlaşıldıktan sonra dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği düşünüldü: Davacı kurum vekili, kurum bünyesinde bakılmakta olan küçüğün evlatlık verilmesinde anne ve babanın rızasının aranmamasını istemiştir. Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiştir. Türk Medeni Kanunu'nun 309/1. maddesi uyarınca "Evlat Edinme, küçüğün ana ve babasının rızasını gerektirir." hükmünü benimsemiş aynı Kanunun 311/2. fıkrasında küçüğe karşı özen gösterme yükümlülüğünün yerine getirilmemesi halinde ise ana ve babanın rızasının aranmayacağına ilişkin düzenleme yapılmıştır.
Dosyadaki bilgi ve belgelerden 14.05.2010 doğumlu küçük ...'nın evlilik dışı ilişkiden dünyaya geldiği ve anne tarafından davacı kuruma bırakıldığı ve küçüğün evlatlık verilmesi sürecinin başladığı, sosyal hizmetler uzmanlarının anne ile yaptıkları görüşmede ve mahkeme sırasında annenin evlatlık verilmesine rıza göstermediği, çocuğun babasının da bilinmediği, annenin ekonomik ve sosyal durum araştırmasında işyerinin bulunduğu kendisine ait evinin bulunduğu, çocuğun babasının kim olduğunun bilinmediği anlaşılmış olup davalı annenin çocuğa karşı özen yükümlülüğünü yerine getirip getirmediği konusunda herhangi bir araştırma yapılmamıştır.
Mahkemece babanın bilinmemesi nedeniyle evlatlık verilmesinde rızasının aranmaması kararı verilmeli, anne bakımından ise Türk Medeni Kanununun 311/2. fıkrasında düzenlenen yasal koşulların bulunup bulunmadığı araştırılarak koşulların oluşması halinde davanın kabulüne karar verilmesi gerekirken yetersiz araştırma ile yazılı biçimde karar verilmesi doğru görülmemiştir.
Yargıtay 18. Hukuk Dairesi, E. 2013/7877, K. 2013/10182, 11 Haziran 2013 tarihli karar · Kaynak: Yargıtay Karar Arama