Yargıtay 18. Hukuk Dairesi E.2013/8025 K.2013/8552

Dava dilekçesinde, Kamulaştırma Yasasının 4650 Sayılı Yasayla değişik hükümleri uyarınca, kamulaştırma bedelinin tespiti ve taşınmaz malın idare adına tescili istenilmiştir. Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş, hüküm davalı kayyım vekili ile davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

YARGITAY KARARI

Temyiz istemlerinin süresi içinde olduğu anlaşıldıktan sonra dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği düşünüldü: Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı kanıtlarla yasal gerektirici nedenlere ve özellikle kanıtların takdirinde bir isabetsizlik görülmemesine göre sair temyiz itirazları yerinde değildir. Ancak;

1-2942 sayılı Yasanın 11. maddesinin (d) bendi gereğince; emlak vergi değerlerinin dava konusu taşınmaz ile emsalin karşılaştırılmasında gözönünde tutulması, dava konusu taşınmazın ve emsalin emlak vergisine esas tutulan asgari m² değerlerinin oranı ile bilirkişi raporunda değerlendirmeye esas alınan oran fahiş ölçüde farklı olduğunda bu farklılık ve çelişkinin giderilmesi gerektiğinden;

dosyadaki kayıtlardan 2006 yılında dava konusu taşınmazın emlak vergisine esas asgari m² değeri 48,00TL, somut emsal alınan 984 ada 53 parselin asgari m² değeri 128 TL, 186 ada 335 parselin asgari m² değeri 128 TL, 348 ada 31 parselin asgari m² değeri 96TL, 1643 ada 18 parselin asgari m² değeri 100 TL, 5438 ada 3 parselin asgari m² değeri 50 TL olduğu anlaşıldığına göre emsaller dava konusu taşınmazdan daha değerli olduğundan en fazla eşdeğer kabul edilerek değerlendirme yapılabileceği düşünülmeden, emsallerin dava konusu taşınmaza göre dezavantajlı olduğu kabul edilerek,

vergi değerlerine ters düşecek şekilde yeterli, inandırıcı ve somut gerekçelere de dayandırılmayan rapor esas alınarak karar verilmesi,