Yargıtay 18. Hukuk Dairesi E.2014/11831 K.2014/12651

Dava dilekçesinde, kamulaştırmasız el atma nedenine dayalı olarak taşınmaz bedelinin ve ecrimisilin faiz ve masraflarla birlikte davalı taraftan tahsili istenilmiştir. Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş, hüküm davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

YARGITAY KARARI

Temyiz isteminin süresi içinde olduğu anlaşıldıktan sonra dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği düşünüldü:

1-Ecrimisil istemi yönünden;

Her bir davacı paydaş lehine kabul edilen temyize konu miktarlar karar tarihi itibariyle 1.690 TL'yi geçmemektedir.

6100 Sayılı Yasanın geçici 3. maddesi yollaması ile HUMK nun 5219 Sayılı Yasa ile değişik 427. maddesinin ikinci fıkrası uyarınca miktar veya değeri 1.690 TL yi geçmeyen kararlar kesin olduğundan miktar yönünden temyiz dilekçesinin REDDİNE,

2-Kamulaştırmasız el atma nedeniyle tazminat istemi yönünden;

Mahkemece hükme dayanak yapılan bilirkişi kurulu raporu yeterli değildir.

Şöyle ki;

Bilirkişi kurulunca somut emsal alınan ... Mah. 3337 ada 2 parsel sayılı taşınmazın dava konusu taşınmazla karşılaştırılması sonucunda; dava konusu taşınmazın emsal taşınmazdan dört misli daha değerli olduğu kabul edilmek suretiyle değerlendirme yapılmış ve mahkemece de bu rapora dayalı olarak hüküm kurulmuştur.

2942 Sayılı Yasanın 11. maddesinin (d) bendi gereğince emlak vergi değerlerinin dava konusu taşınmaz ile emsalin karşılaştırılmasında gözönünde tutulması gerekir. Bu itibarla dava konusu taşınmazın ve emsalin emlak vergisine esas tutulan asgari m² değerlerinin oranı ile bilirkişi raporunda değerlendirmeye esas alınan oran birbirinden fahiş ölçüde farklı olduğunda bu farklılık ve çelişki giderilmelidir. Dosyadaki kayıtlara göre 2011 yılında dava konusu taşınmazın emlak

vergisine esas değeri 623.10 TL, emsal alınan ... Mahallesi 3337 ada 2 parselin değeri ise 976.19 TL dir. Emlak vergi değerleri bakımından emsal taşınmaz dava konusu taşınmazdan daha değerli olduğu halde bilirkişi kurulu dava konusu taşınmazın emsalden çok daha değerli olduğunu kabul ettiğine göre emsal taşınmazın dava konusu taşınmaz için uygun emsal olamayacağı, yanıltıcı sonuçlara götürebileceği dikkate alınmadan bu emsale göre değerlendirme yapan bilirkişi raporunun hükme esas alınması,

3-11.06.2013 tarihinde yürürlüğe giren 6487 sayılı Yasa ile 2942 sayılı Kamulaştırma Kanunu'nun değiştirilen Geçici 6. maddesinin 7 ve 13. fıkralarında getirilen “Bu madde kapsamında açılan davalarda mahkeme ve icra harçları ile her türlü vekalet ücretleri bedel tespiti davalarında öngörülen şekilde maktu olarak belirlenir.” ve “… bu fıkra kapsamında kalan taşınmazlar hakkında açılan ve kesinleşmeyen davalarda da uygulanır.” düzenlemeleri karşısında maktu harç ve maktu vekalet ücretine hükmedilmesi gerekirken, nispi vekalet ücreti ve nispi harç alınmasına karar verilmesi,

Doğru görülmemiştir.