KÜNYE
18. Hukuk Dairesi 2014/131 E., 2014/6744 K.
- Mercii
- Yargıtay
- Karar tarihi
- 10 Nisan 2014
- Mahkemesi
- İnegöl Sulh Hukuk Mahkemesi
- Tarihi
- 13/11/2013
- Numarası
- 2013/1342-2013/1491
Karar Metni
268 kelime·1 dk okuma·1 bölüm
İnegöl 2. Sulh Ceza Mahkemesi Ş.. A..'nın kısıtlanması hususunda ihbarda bulunmuştur. Mahkemece Ş.. A..'nın kısıtlanmasına karar verilmiş, hüküm vasi adayı ile kısıtlı adayı vekili tarafından temyiz edilmiştir.
YARGITAY KARARI
Temyiz isteminin süresi içinde olduğu anlaşıldıktan sonra dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği düşünüldü:
İnegöl 2. Sulh Ceza Mahkemesi'nin 11.09.2013 tarihli ihbar yazısında; kısıtlı adayının akıl hastası olması tespit edilmekle, TMK. 405. maddesi gereği kendisine vasi atanması istenmiş, mahkemece davanın kabulüne karar verilmiştir.
Mahkemenin hükmüne dayanak yapılan İnegöl Devlet Hastanesi'nin 24.10.2013 tarihli raporunda kısıtlanması talep edilen Ş.. A..'da akıl zayıflığı mevcut olduğu ve vasi tayini gerektiği belirtilmiş, karardan sonra Dışkapı Yıldırım Beyazıt Eğitim ve Araştırma Hastanesi'nin 09.12.2013 tarihli tek hekim raporu ile Ankara Numune Eğitim ve Araştırma Hastanesi'nin 10.12.2013 tarihli tek hekim raporunda; "akli melekelerinin yerinde olduğu ve hukuki haklarını kullanabileceği" tespit edilmiştir.
Kısıtlanması talep edilen Ş.. A.. için karardan sonra alınan raporlar tek hekim raporu olmakla birlikte hükme esas alınan raporla çelişkili olduğu anlaşılmaktadır. Bu nedenle çelişkinin giderilmesi için mahkemece dosyada daha önce alınmış olan rapor ile kısıtlı adayı tarafından sunulan ve yukarıda belirtilen iki adet raporun ilgili hastanelerden asılları getirtilip eklenerek, ilgilinin Adli Tıp Kurumu ilgili İhtisas Dairesine sevkiyle muayenesi yaptırılıp, Türk Medeni Kanunu'nun 405. maddesinde yer alan kısıtlama sebebinin bulunup bulunmadığının kuşku ve şüphe yaratmayacak şekilde raporla tespit edilerek, oluşacak sonuç doğrultusunda bir karar verilmesi için mahkeme kararının bozulması gerekmiştir.
Yargıtay 18. Hukuk Dairesi, E. 2014/131, K. 2014/6744, 10 Nisan 2014 tarihli karar · Kaynak: Yargıtay Karar Arama