Yargıtay 18. Hukuk Dairesi E.2014/13345 K.2014/16454

Dava dilekçesinde, kamulaştırmasız el atma nedenine dayalı olarak taşınmaz bedeli ve ecrimisilin faiz ve masraflarla birlikte davalı taraftan tahsili istenilmiştir. Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş, hükmün temyiz incelemesi davalılar vekillerince, incelemenin duruşmalı olarak yapılması ise davalı T.. B.. vekili tarafından yasal süresi içinde verilen temyiz dilekçesi ile istenilmekle taraflara yapılan tebligat üzerine duruşma için tayin olunan günde temyiz edenlerden davalı T.. B.. vekili Av.N.Y. geldi. Diğer davalı ve aleyhine temyiz olunan davacı adına gelen olmadı. Gelen vekilin sözlü açıklamaları dinlendikten sonra dosyadaki bütün kağıtlar okunarak, tetkik hakiminin açıklamaları dinlenip, gereği düşünüldü:

YARGITAY KARARI

Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı kanıtlarla yasal gerektirici nedenlere ve özellikle kanıtların takdirinde bir isabetsizlik görülmemesine göre sair temyiz itirazları yerinde değildir.

Ancak;

Dosya içindeki bilgi ve belgeler ile bilirkişi raporunun incelenmesinde taşınmazın 7,67 m²’lik kısmına Eskişehir Büyükşehir Belediye Başkanlığı sorumluluğunda olan ana arter niteliğindeki yolun kaldırımı yapılmak suretiyle el atıldığı, geri kalan fiilen el atılmayan kısmının ise T.. B.. sorumluluğunda imar planında park alanı olarak belirlendiği, mahkemece kaldırım olarak el atılan zeminin yaklaşık 3 m²’lik kısmının taşınmazın imar planında park alanı olarak belirlenen bölümüne isabet ettiği belirtilerek taşınmazın park olarak belirlenen 700,06 m²’lik bölümünün bedelinin T.. B..ndan, kaldırım yapılan kısmının da Eskişehir Büyükşehir Belediye Başkanlığından tahsiline karar verilmiştir.

Uygulama ve öğretide, kamu idarelerinin hizmetlerini yürütmesi sırasında tek yanlı irade açıklamalarıyla kamu hukuku esaslarına dayanarak ilgililerin hukuki durumlarını etkileyecek şekilde yaptıkları işlemlerin idari işlem; görev ve yetki alanlarına giren konularda hukuka uygun olarak yaptığı fiiller ile bu görevleriyle ilgili hareketsiz kalmaları idari eylem olarak tanımlanmakta olup, somut olayda idarenin icra yetkisini hukuka aykırı olarak kullanması olarak nitelendirilebilecek fiili el atma durumu olmadığına göre,

3194 sayılı İmar Kanunu'nun ilgili maddeleri uyarınca tek yanlı idari işlemle düzenlenen imar planları ve bu planlara dayanılarak yapılan işlemlerin idari nitelik taşıdığı, söz konusu imar planlarının zamanında uygulamaya geçirilmemesi durumunun da idari eylem niteliğinde olduğunun kabulü gerekir.

Yukarıda açıklanan uyuşmazlıklarla ilgili olarak açılan davalarda, görev itirazında bulunulması ve olumlu görev uyuşmazlığı çıkması üzerine durum Uyuşmazlık Mahkemesi tarafından değerlendirilmiş ve 09.04.2012 gün 2011/238E.–2012/63K. ve 2012/41 E- 2012/77 K. sayılı kararlarında fiili el atmanın bulunmadığı durumlarda idari yargı yerinin görevli bulunduğuna oybirliği ile karar verilmiş;

ayrıca 11.06.2013 tarihinde yürürlüğe giren 6487 sayılı Yasa ile 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun değiştirilen Geçici 6. maddesinin 10.fıkrasında da “Uygulama imar planlarında umumi hizmetlere ve resmî kurumlara ayrılmak suretiyle veya ilgili kanunların uygulamasıyla tasarrufu kısıtlanan taşınmazlar hakkında, 3/5/1985 tarihli ve 3194 sayılı İmar Kanununda öngörülen idari başvuru ve işlemler tamamlandıktan sonra idari yargıda dava açılabileceği; bu madde hükümlerinin karara bağlanmamış veya kararı kesinleşmemiş davalara da uygulanacağı" hükme bağlanmıştır.

T.. B.. tarafından taşınmaza fiilen el atılmadığı, başka bir idarenin imar planında park alanında bulunan yere farklı bir amaçla el atmasının T.. B.. yönünden fiili el atma olarakta nitelendirilemiyeceğinden mahkemece 1/1000 lik imar planında park alanı olarak belirlenmesi nedeniyle bedelinin tahsiline karar verildiği anlaşıldığından idari işlem ve eylemden doğan zarara ilişkin davanın 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu hükümleri uyarınca idari yargı yerinde çözümlenmesi gerektiğinden 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanununun 114/1-b ve 115/2. maddeleri uyarınca davanın usulden reddine karar verilmesi gerektiğinin düşünülmemesi doğru görülmemiştir.