KÜNYE
(Kapatılan) 18. Hukuk Dairesi 2014/15603 E., 2015/3803 K.
- Mercii
- Yargıtay
- Karar tarihi
- 19 Mart 2015
- Mahkemesi
- Asliye Hukuk Mahkemesi
Karar Metni
272 kelime·1 dk okuma·1 bölüm
Dava dilekçesinde, ... İli ... İlçesi ... Köyü ... ada ... parsel sayılı taşınmazın, Kamulaştırma Yasasının 4650 Sayılı Yasayla değişik hükümleri uyarınca, kamulaştırma bedelinin tespiti ve idare adına tescili istenilmiştir. Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş, hüküm davacı idare vekilince temyiz edilmiştir.
YARGITAY KARARI
Temyiz isteminin süresi içinde olduğu anlaşıldıktan sonra dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği düşünüldü:
Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı kanıtlarla yasal gerektirici nedenlere ve özellikle kanıtların takdirinde bir isabetsizlik görülmemesine göre sair temyiz itirazları yerinde değildir.
Ancak;
1-Kamulaştırma Yasası’nın 4650 Sayılı Yasayla değişik 11. maddesinin birinci fıkrasının arazilere ilişkin (f) bendinde taşınmaz malın kamulaştırma (dava) tarihindeki mevki ve şartlarına göre olduğu gibi kullanılması halinde getireceği net gelir üzerinden değerinin belirleneceği öngörülmektedir. Dava konusu taşınmazın 311,44 m² si kamulaştırılmıştır. Taşınmaz üzerinde verim çağında 4 yaşında 24 adet zeytin, 15 yaşında 6 adet badem, 20 yaşında 1 tane kayısı ve 15 yaşında 10 adet nar ağacı olmak üzere toplam 41 adet ağacın bulunduğu anlaşılmıştır. Buna göre taşınmazın kamulaştırılan taşınmazın kapama karışık meyve bahçesi yapılarak değerinin tespiti gerekirken, tarım arazisi olarak kabulü ile zemin ve meyve ağaçlarına ayrı ayrı değer verilmesi suretiyle kamulaştırma bedelinin tespit edilmesi,
2-Kabule göre de; bilirkişi kurulunca münavebeye alınan ürünlerin 2013 yılı itibarıyla kuru şartlarda dekar başına asgari ve azami verimini, kilogram başına toptan satış fiyatını ve dekar başına ayrıntılı üretim giderini gösterir veri cetvelinin (gider kalemlerini tek tek açıklar biçimde) gıda, tarım ve hayvancılık ilçe müdürlüğünden getirtilip raporun denetlenmemesi,
Doğru görülmemiştir.
Yargıtay 18. Hukuk Dairesi, E. 2014/15603, K. 2015/3803, 19 Mart 2015 tarihli karar · Kaynak: Yargıtay Karar Arama