KÜNYE
18. Hukuk Dairesi 2014/17193 E., 2015/5348 K.
- Mercii
- Yargıtay
- Karar tarihi
- 7 Nisan 2015
- Mahkemesi
- Sulh Hukuk Mahkemesi
Karar Metni
275 kelime·1 dk okuma·1 bölüm
Dava dilekçesinde, davalının bağımsız bölümüne girilmesi için hakimin müdahalesine ve tamirat için izin verilmesine karar verilmesi istenilmiştir. Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş, hüküm davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir.
YARGITAY KARARI
Temyiz isteminin süresi içinde olduğu anlaşıldıktan sonra dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği düşünüldü:
Davacı dava dilekçesinde, davalıya ait bağımsız bölümün balkonundan sızan sular nedeniyle taşınmazının zarar gördüğünü, davalının tamirat için bağımsız bölümüne girilmesine izin vermediğini belirterek, gerekli olan tamirat işlerinin yapılabilmesi için davalının bağımsız bölümüne giriş izni verilmesini istemiş, mahkemece, bağımsız bölüm içindeki su akıntısı giderilmek suretiyle eski hale getirilmesine, davalıya onarımı yaptırarak eski hale getirmek üzere onbeş gün süre verilmesine karar verilmiştir.
Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı kanıtlarla yasal gerektirici nedenlere ve özellikle kanıtların takdirinde bir isabetsizlik görülmemesine göre sair temyiz itirazları yerinde değildir.
Ancak;
6100 sayılı HMK.nun 26. maddesindeki düzenlemeye göre hâkim, tarafların istemleri ile bağlı olup ondan fazlasına veya başka bir şeye karar veremez. Ancak, duruma göre, talep sonucundan daha azına karar verebilir.(1086 sayılı HUMK.nun 74.maddesinde, hakim her iki tarafın iddia ve savunmaları ile bağlı olup ondan fazlasına veya başka bir şeye hüküm veremez.) Buna göre davacı dava dilekçesinde gerekli olan tamirat işlerinin yapılabilmesi için KMK.nun 23.maddesi gereğince davalının bağımsız bölümüne giriş izni verilmesini istediği halde, talep aşılarak bağımsız bölüm içindeki su akıntısı giderilmek suretiyle eski hale getirilmesine, davalıya onarımı yaptırarak eski hale getirmek üzere onbeş gün süre verilmesine karar verilmesi doğru görülmemiştir.
Yargıtay 18. Hukuk Dairesi, E. 2014/17193, K. 2015/5348, 7 Nisan 2015 tarihli karar · Kaynak: Yargıtay Karar Arama