Yargıtay 18. Hukuk Dairesi E.2014/17579 K.2015/6809

Dava dilekçesinde, 73 ve 74 numaralı bağımsız bölümler için fazla ödenen aidatın faiz ve masraflarla birlikte davalı taraftan tahsili istenilmiştir. Mahkemece davanın kısmen kabulüne karar verilmiş, hüküm davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

YARGITAY KARARI

Temyiz isteminin süresi içinde olduğu anlaşıldıktan sonra dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği düşünüldü:

Davacı dava dilekçesinde; 1/2 hisse ile maliki bulunduğu 73 ve 74 numaralı bağımsız bölümlerin birikmiş aidat borçlarına mahsuben davalı yönetim hesabına 100.000 TL yatırdığını ancak kendisi yönetime geldiğinde fazla ödemede bulunduğunu fark ettiğini, fazla ödenen 85.017 TL nin faiz ve masraflarla tahsilini istemiş, mahkemece alınan bilirkişi raporu doğrultusunda davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Dosya içerisindeki bilgi ve belgelerin incelenmesinden; davacının yönetime aidat borcu nedeniyle fazla ödeme yaptığını sonradan öğrendiğine göre dava 6098 sayılı Türk Borçlar Kanunu’nun 77. ve devam maddelerinde düzenlenen sebepsiz zenginleşme nedeniyle tazminat istemine ilişkin olduğundan uyuşmazlıkta Kat Mülkiyeti Kanunu hükümlerinin değil, genel hükümlerin uygulanması görev hususunun da genel hükümler uyarınca belirlenmesi gerekir.

Hukuki uyuşmazlıklarda asliye hukuk mahkemelerinin görevi asıl, sulh hukuk mahkemesinin görevi ise istisnadır. Özel bir kanun hükmü ile açıkça sulh hukuk mahkemesinde bakılacağı bildirilmeyen bütün dava ve işler asliye hukuk mahkemesinde görülür. Bu nedenle mahkemece, genel hükümlere göre asıl görevli mahkeme olan asliye hukuk mahkemesinde bakılmak üzere dava dilekçesinin görev yönünden reddine karar verilmesi yerine davanın esası hakkında karar verilmesi doğru görülmemiştir.