Yargıtay 18. Hukuk Dairesi E.2014/18860 K.2014/16969

Dava dilekçesinde, Kamulaştırma Yasasının 4650 Sayılı Yasayla değişik hükümleri uyarınca, kamulaştırma bedelinin tespiti ve taşınmaz malın idare adına tescili istenilmiştir. Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş, hüküm taraf vekillerince temyiz edilmiştir.

YARGITAY KARARI

Temyiz istemlerinin süresi içinde olduğu anlaşıldıktan sonra dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği düşünüldü: Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı kanıtlarla yasal gerektirici nedenlere ve özellikle kanıtların takdirinde bir isabetsizlik görülmemesine göre sair temyiz itirazları yerinde değildir. Ancak;

1-2942 sayılı Yasanın 11. maddesinin (d) bendi gereğince emlak vergi değerlerinin dava konusu taşınmaz ile emsalin karşılaştırılmasında gözönünde tutulması gerekir. Bu itibarla dava konusu taşınmaz ile emsalin emlak vergisine esas tutulan asgari m² değerlerinin oranı ile bilirkişi raporunda değerlendirmeye esas alınan oran birbirinden fahiş ölçüde farklı olduğunda bu farklılık ve çelişki giderilmelidir.

Dosyadaki kayıtlara göre 2013 yılında dava konusu.. parsel sayılı taşınmazın emlak vergisine esas değeri 19,02 TL emsal alınan .. ada.. parselin değeri ise 22,05 TL'dir.

Emsal taşınmazın dava konusu taşınmazdan daha değerli olduğu buna göre en fazla eş değer kabul edilerek değerlendirme yapılabileceği düşünülmeden, dava konusu taşınmazın emsalden 2,2 kat daha değerli kabul edilerek vergi değerlerine ters düşecek şekilde değerlendirme yapan bilirkişi raporuna göre hüküm kurulmuş olması,

2-Bilirkişi kurulu raporunda somut emsal olarak incelenen taşınmazın değerlendirmeye esas alınan satışının alıcı, satıcı ve satış bedellerini gösteren resmi akit tablosunun mahkemece getirtilip raporun denetlenmemesi,

Doğru görülmemiştir.

Mahkemece yapılacak iş, yukarıdaki bozma ilamı dikkate alınarak tarafların göstereceği ya da bilirkişilerce resen tespit edilecek gerekirse uygun yeni bir emsal üzerinden değerlendirme yapılarak oluşacak sonuca göre karar vermektir.