KÜNYE
18. Hukuk Dairesi 2014/21535 E., 2015/1681 K.
- Mercii
- Yargıtay
- Karar tarihi
- 9 Şubat 2015
- Mahkemesi
- Asliye Hukuk Mahkemesi
Karar Metni
280 kelime·1 dk okuma·1 bölüm
Dava dilekçesinde, Kamulaştırma Yasasının 4650 Sayılı Yasayla değişik hükümleri uyarınca, kamulaştırma bedelinin tespiti ve taşınmaz malın idare adına tescili istenilmiştir. Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş, hüküm taraf vekillerince temyiz edilmiştir.
YARGITAY KARARI
....-Davacı vekilinin temyiz istemi yönünden;
Gerekçeli karar davacı vekiline 21.04.2014 gününde tebliğ edilmiş, davalı vekiline ait temyiz dilekçesi ise davacı vekiline 28.04.2014 tarihinde tebliğ edilmiş ve temyiz dilekçesi 13.05.2014 gününde verilmiş harcı da bu tarihte alınmıştır.
Bu durumda HUMK.nun 432. maddesi hükmünde öngörülen 15 günlük temyiz süresi ile katılma yolu ile temyiz süresi olan 10 günlük sürede geçmiş bulunduğundan 01.06.1990 gün ve 1989/3 Esas 1990/4 Karar sayılı Yargıtay İçtihadı Birleştirme Kararı uyarınca davacı vekilinin temyiz isteminin REDDİNE,
B-Davalı vekilinin temyiz istemi yönünden;
Temyiz isteminin süresi içinde olduğu anlaşıldıktan sonra dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği düşünüldü:
Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı kanıtlarla yasal gerektirici nedenlere ve özellikle kanıtların takdirinde bir isabetsizlik görülmemesine göre sair temyiz itirazları yerinde değildir.
Ancak;
Kamulaştırma davasına konu ... köyü 112 ada 69 parsel sayılı taşınmazın tapu kaydında yüzölçümünün 9922,96 m² olduğu, geri çevirme kararı ile dosyaya getirtilen davacı idareye ait 19.11.2014 tarihli yazı cevabında ve dava konusu taşınmazın kamulaştırıldığına dair karar ile kıymet takdir raporunda kamulaştırılacak alanın 939,60 m² olduğu anlaşıldığı halde hükme esas alınan 03.02.2014 tarihli fen bilirkişi raporunda yenileme sonrası kamulaştırılan kısmın yüzölçümünün 919,19 m² olduğu belirtilerek bu m² üzerinden kamulaştırma bedelinin tespiti ile tapusu iptal edilerek idare adına tesciline karar verilmesi,
Doğru görülmemiştir.
Yargıtay 18. Hukuk Dairesi, E. 2014/21535, K. 2015/1681, 9 Şubat 2015 tarihli karar · Kaynak: Yargıtay Karar Arama