Yargıtay 18. Hukuk Dairesi E.2014/21936 K.2015/1114

Dava dilekçesinde, .... İli .... İlçesi .... Köyü ... ada ... parsel sayılı taşınmazın kamulaştırmasız el atma nedenine dayalı olarak bedelinin faiz ve masraflarla birlikte davalı taraftan tahsili istenilmiştir. Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş, hüküm taraf vekillerince temyiz edilmiştir.

YARGITAY KARARI

Temyiz istemlerinin süresi içinde olduğu anlaşıldıktan sonra dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği düşünüldü: 1-Davacı vekilinin temyiz istemi yönünden; Mahkemece verilen karar davacı vekili tarafından temyiz edilmiş ise de, davacı vekili 11.11.2014 havale tarihli dilekçesi ile temyizden feragat ettiğini bildirdiğinden temyiz isteminin REDDİNE, 2-Davalı vekilinin temyiz istemi yönünden; Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı kanıtlarla yasal gerektirici nedenlere ve özellikle kanıtların takdirinde bir isabetsizlik görülmemesine göre sair temyiz itirazları yerinde değildir. Ancak;

11.06.2013 tarihinde yürürlüğe giren 6487 sayılı Yasa ile 2942 sayılı Kamulaştırma Kanunu'nun değiştirilen Geçici 6. maddesinin 7. ve 13. fıkralarında “Bu madde kapsamında açılan davalarda mahkeme ve icra harçları ile her türlü vekalet ücretleri bedel tespiti davalarında öngörülen şekilde maktu olarak belirlenir” ve “Bu fıkra hükmü, bu fıkra kapsamında kalan taşınmazlar hakkında açılan ve kesinleşmeyen davalarda da uygulanır.” hükmü getirilmiştir.

Bu düzenlemeler karşısında Harçlar Tarifesi uyarınca maktu harca hükmedilmesi gerekirken yazılı şekilde hüküm kurulması ve gerekçeli karar başlığına, dava dilekçesinde adı geçen davacılardan sadece "..."nın isminin yazılıp diğer davacıların isminin yazılmamış olması doğru değil ise de, bu yanılgının giderilmesi yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden gerekçeli kararın başlık kısmında yer alan "DAVACI: 2-Zülfikar Karşıyaka,