KÜNYE
18. Hukuk Dairesi 2014/2582 E., 2014/4656 K.
- Mercii
- Yargıtay
- Karar tarihi
- 13 Mart 2014
- Mahkemesi
- Kemalpaşa 1. Asliye Hukuk Mahkemesi
- Tarihi
- 19/10/2011
- Numarası
- 2010/235-2011/324
Karar Metni
272 kelime·1 dk okuma·1 bölüm
Dava dilekçesinde, kamulaştırmasız el atma nedenine dayalı olarak taşınmaz bedelinin tahsili istenilmiştir. Mahkemece davanın kısmen kabulüne karar verilmiş, hüküm taraf vekillerince temyiz edilmiştir.
YARGITAY KARARI
Temyiz istemlerinin süresi içinde olduğu anlaşıldıktan sonra dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği düşünüldü:
Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı kanıtlarla yasal gerektirici nedenlere ve özellikle kanıtların takdirinde bir isabetsizlik görülmemesine göre sair temyiz itirazları yerinde değildir.
Ancak;
1)Hükme esas alınan bilirkişi raporunda kamulaştırmasız el atma nedeniyle geriye kalan 79,28 m² kısmın üçgen şeklinde ve kullanışsız bir durumda bulunması, kadastral olması ve müstakil yapılaşma imkanının bulunmaması gibi nedenlerle, kalan kısmın da bedelinin tespit edilerek davacılara ödenmesine karar verilmesi gerekirken, bu konuda bir değerlendirme yapılmaması,
2)Vasisi aracılığıyla davacı olan Y.. D..'ın yargılama sırasında öldüğü ve tek mirasçısı E..K.. (Aşıcı)nın avukatına verdiği vekaletname aracığıyla davaya dahil olduğu anlaşılmasına rağmen, karar başlığında dahili davacı olarak E..K.. (Aşıcı)'nın yazılması gerekirken vasi S.. A..'nın yazılması,
3)11.06.2013 tarihinde yürürlüğe giren 6487 sayılı Yasa ile 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun değiştirilen Geçici 6. maddesinin 7 ve 13. fıkralarında “Bu madde kapsamında açılan davalarda mahkeme ve icra harçları ile her türlü vekalet ücretleri bedel tespiti davalarında öngörülen şekilde maktu olarak belirlenir” ve “Bu fıkra hükmü, bu fıkra kapsamında kalan taşınmazlar hakkında açılan ve kesinleşmeyen davalarda da uygulanır.” hükmü getirildiğinden maktu vekalet ücreti ile maktu karar ve ilam harcına hükmedilmesi gerektiğinin düşünülmemesi,
Doğru görülmemiştir.
Yargıtay 18. Hukuk Dairesi, E. 2014/2582, K. 2014/4656, 13 Mart 2014 tarihli karar · Kaynak: Yargıtay Karar Arama