Yargıtay 18. Hukuk Dairesi E.2014/2929 K.2014/4415

Dava dilekçesinde, vasi tayin edilmesi istenilmiştir. Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş, hüküm kısıtlı adayı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

YARGITAY KARARI

Temyiz isteminin süresi içinde olduğu anlaşıldıktan sonra dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği düşünüldü:

H.. B..'nın 15.03.2012 tarih 2012/600 sayılı talepnamesi ile kısıtlı adayı T.. Ö..'ın yapılan ısrarlı ve yararsız müracaatlarının kamu kurumlarını boş yere meşgul edecek boyutta olduğunu, şahsın bu eylemlerinin akıl ve ruh sağlığı açısından bir rahatsızlık belirtisi olabileceğini ve Türk Medeni Kanunu'nun 405/2. maddesi uyarınca kısıtlanmasının gerekebileceğinin değerlendirilerek karar verilmesini talep etmiş; mahkemece, davanın kabulü ile kısıtlı adayı T.. Ö..'ın Türk Medeni Kanunu'nun 406. maddesi gereğince kısıtlanmasına karar verilmiştir.

Mahkemece hükme esas alınan Ankara Numune Eğitim ve Araştırma Hastanesi'nin 10.04.2012 tarih ve 2012/7282 sayılı sağlık kurulu raporunda kısıtlanması talep edilen T.. Ö..'ın delüzyonel bozukluk rahatsızlığının bulunduğu, hastalığının sürekli olduğu, vasi tayinin gerekli olduğu, mahkemece dinlenmesine gerek bulunmadığı, mevcut rahatsızlığına bağlı hak arama davranışının olabileceği, belirtilmiştir.

Türk Medeni Kanununun 405/1. maddesinde, akıl hastalığı veya akıl zayıflığı sebebiyle işlerini göremeyen veya korunması ve bakımı için kendisine sürekli yardım gereken ya da başkalarının güvenliğini tehlikeye sokan her erginin kısıtlanacağı.

406.maddesinde ise savurganlığı, alkol veya uyuşturucu madde bağımlılığı, kötü yaşama tarzı veya malvarlığını kötü yönetme sebebiyle kendisini veya ailesini darlık veya yoksulluğa düşürme tehlikesine yol açan ve bu yüzden devamlı korunmaya ve bakıma muhtaç olan ya da başkalarının güvenliğini tehdit eden her erginin kısıtlanacağı hükme bağlandığından, H..

B..'nın 15.03.2012 tarihli 2012/600 sayılı talepnamesi ile Türk Medeni Kanunu'nun 405. maddesi uyarınca ilgilinin kısıtlanması gerekebileceğinin değerlendirilmesi yönündeki talep ve hükme esas alınan sağlık kurulu raporu da dikkate alınarak; mahkemece, ilgilinin Türk Medeni Kanunu'nun 405. maddesi gereğince kısıtlanmasına karar verilmesi gerekirken, Türk Medeni Kanunu'nun 406. maddesine göre kısıtlanması doğru görülmemiştir.