Yargıtay 18. Hukuk Dairesi E.2014/2938 K.2014/5977

Dava ve ıslah dilekçesinde, eğitim ve öğretim giderlerinden kaynaklanan 117.412,04 TL borcun 84.412,66 TL'sinden davacılar Muhammet ve Ş.. T..'un 105.642,21 TL'sinden davacı G.. Ö..'ın borçlu olmadığının tespiti, birleşen dava dilekçesinde ise, 117.412,04 TL borcun 892,69 TL'sinden davacı M.. T..'un, 19.269,36 TL'sinden davacı Ş.. T..'un borçlu olmadığının tespiti istenilmiştir. Mahkemece asıl davanın kısmen kabulüne, birleşen davanın kabulüne karar verilmiş, hüküm davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

YARGITAY KARARI

Temyiz isteminin süresi içinde olduğu anlaşıldıktan sonra dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği düşünüldü:

Asıl davada davacılar vekili dava ve ıslah dilekçesinde, davacılardan M.. T..’un Deniz Harp Okulu öğrencisi iken 28.06.2006 tarihinde askeri öğrencilikten çıkarılması nedeniyle davalılara 117.412.04 TL borç tahakkuk ettirildiğini belirterek, davacılar Muhammet ve Ş.. T..'un borcun 84.412.66 TL'sinden, davacı G.. Ö..'ın da borcun 105.642,21 TL'sinden borçlu olmadığının tespitini istemiş; birleşen dava dilekçesinde ise, 117.412.04 TL borçtan, davacı M.. T..'un 892,69 TL'sinden, davacı Ş.. T..'un 19.269,36 TL'sinden daha borçlu olmadığının tespitini istemiş; mahkemece asıl davanın kısmen kabulüne ve birleşen davanın kabulüne karar verilmiştir.

Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı kanıtlarla yasal gerektirici nedenlere ve özellikle kanıtların takdirinde bir isabetsizlik görülmemesine göre sair temyiz itirazları yerinde değildir.

Ancak;

Mahkemece hükme esas alınan 23.09.2013 havale tarihli ek bilirkişi raporunda; asıl dava açısından 117.412.04 TL borçtan, davacı M.. T..'un 85.305,35 TL'sinden ve davacı Ş.. T..'un 103.682.02 TL'sinden borçlu olmadıkları belirlenmiş, davacılar vekilince bu miktarlar üzerinden birleşen dava açılmış ve mahkemece bu ek rapor doğrultusunda hüküm kurulmuş olduğuna göre, asıl davaya ilişkin hükümde, davacılar M.. ve Ş.. T..'un idarece tahakkuk ettirilen 117.412.04 TL borcun 84.412.66 TL'sinden borçlu olmadıklarının tespitine karar vermek gerekirken, hüküm fıkrasında "Davacı M.. T..'un ve davacı Ş.. T..'un davalı tarafa borçlu olmadıklarının tespitine" şeklinde karar verilmiş olması doğru görülmemiştir.