KÜNYE
(Kapatılan) 18. Hukuk Dairesi 2014/322 E., 2014/1192 K.
- Mercii
- Yargıtay
- Karar tarihi
- 3 Şubat 2014
- Mahkemesi
- Asliye Hukuk Mahkemesi
Karar Metni
249 kelime·1 dk okuma·1 bölüm
Dava dilekçesinde, Kamulaştırma Yasasının 4650 Sayılı Yasayla değişik hükümleri uyarınca, kamulaştırma bedelinin tespiti ve taşınmaz malın idare adına tescili istenilmiştir. Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş, hüküm davacı idare vekilince temyiz edilmiştir.
YARGITAY KARARI
Geri çevirme kararımızda dava konusu 514 parsel sayılı taşınmazın 17.05.2011 olan değerlendirme tarihi itibariyle imar planı içinde olup olmadığının, imar planı içinde ise tarihi, ölçeği ve türü (nazım-uygulama), belediye ve diğer altyapı hizmetlerinden, (yol, su, elektrik, çöp toplama, kanalizasyon, aydınlatma gibi) yararlanma durumunun, etrafının meskûn bulunup bulunmadığının, nazım imar planı içinde ise bu plandaki konumu, hangi amaçla plan kapsamına alındığı,
yerleşim merkezine uzaklığı, belediye sınırları içinde bulunup bulunmadığının, beldenin gelişme yönünde olup olmadığının ilgili belediye başkanlığından sorularak ayrıntılı cevap verilmesi istenildiği halde belediye başkanlığının 09.12.2013 tarihli cevabi yazısında dava konusu taşınmaz yerine emsal taşınmaz hakkında bilgi verildiği görülmüştür.
Bu itibarla, dava konusu 514 parsel sayılı taşınmazın 17.05.2011 olan değerlendirme tarihi itibariyle imar planı içinde olup olmadığının, imar planı içinde ise tarihi, ölçeği ve türü (nazım-uygulama), belediye ve diğer altyapı hizmetlerinden, (yol, su, elektrik, çöp toplama, kanalizasyon, aydınlatma gibi) yararlanma durumunun, etrafının meskûn bulunup bulunmadığının, nazım imar planı içinde ise bu plandaki konumu, hangi amaçla plan kapsamına alındığı, yerleşim merkezine uzaklığı, belediye sınırları içinde bulunup bulunmadığının, beldenin gelişme yönünde olup olmadığının ilgili belediye başkanlığından sorularak alınacak cevap yazılarının dosya içerisine konulması ve yeterliliğinin mahkeme hakimince bizzat denetlenmesinden,
Yargıtay 18. Hukuk Dairesi, E. 2014/322, K. 2014/1192, 3 Şubat 2014 tarihli karar · Kaynak: Yargıtay Karar Arama