KÜNYE
18. Hukuk Dairesi 2014/3668 E., 2014/8578 K.
- Mercii
- Yargıtay
- Karar tarihi
- 12 Mayıs 2014
- Mahkemesi
- Ordu 2. Sulh Hukuk Mahkemesi
- Tarihi
- 20/11/2013
- Numarası
- 2013/16-2013/1045
Karar Metni
279 kelime·1 dk okuma·1 bölüm
Dava dilekçesinde, ortak alan çatının tamiri için harcanan 5.693,00 TL ve tespit için harcanan 530,00 TL olmak üzere toplam 6.223 TL'nin faiz ve masraflarla birlikte davalı taraftan tahsili ile aidatların usulsüz toplanması nedeniyle yönetim adına banka hesabı açtırılması için Kat Mülkiyeti Kanunu'nun 33. maddesine göre hakimin müdahalesi istenilmiştir. Mahkemece davanın kısmen kabulüne karar verilmiş, hüküm davalı tarafından temyiz edilmiştir.
YARGITAY KARARI
Temyiz isteminin süresi içinde olduğu anlaşıldıktan sonra dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği düşünüldü:
Davacı dava dilekçesinde, ortak alan çatının tamiri için harcanan,5.693,00 TL ve tespit dosyasında harcanan 530,00 TL olmak üzere toplam 6.223,00 TL’nin faiz ve masraflarla birlikte davalı taarftan tahsili ile aidatların usulsüz toplanması nedeniyle yönetim adına banka hesabı açtırılması için Kat Mülkiyeti Yasası’nın 33. maddesine göre hakimin müdahalesini istemiş, mahkemece davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.
Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı kanıtlarla yasal gerektirici nedenlere ve özellikle kanıtların takdirinde bir isabetsizlik görülmemesine göre sair temyiz itirazları yerinde değildir.
Ancak;
Dosya içindeki bilgi ve belgelerin incelenmesinde; dava konusu sitenin birden fazla bloktan oluştuğu, davacının kendi bağımsız bölümünün bulunduğu bloğun çatısını onararak bedelini istediği, her bloğun kendi çatısının onarımından o bloktaki kat malikleri arsa paylarıyla orantılı olarak sorumlu olup birden fazla bloktan oluşan sitenin yönetimi aleyhine açılan davanın pasif husumet ehliyeti yokluğu nedeniyle reddine karar verilmesi gerekirken diğer bloklardaki kat maliklerinin de sorumluluğu sonucunu doğuracak şekilde davaya bakılarak esas hakkında hüküm kurulması doğru görülmemiştir.
Yargıtay 18. Hukuk Dairesi, E. 2014/3668, K. 2014/8578, 12 Mayıs 2014 tarihli karar · Kaynak: Yargıtay Karar Arama