KÜNYE
18. Hukuk Dairesi 2014/3921 E., 2014/11334 K.
- Mercii
- Yargıtay
- Karar tarihi
- 24 Haziran 2014
- Mahkemesi
- İstanbul 14. Sulh Hukuk Mahkemesi
- Tarihi
- 24/09/2013
- Numarası
- 2012/423-2013/519
Karar Metni
276 kelime·1 dk okuma·1 bölüm
Dava dilekçesinde, eski hale getirme istenilmiştir. Mahkemece davanın kısmen kabulüne karar verilmiş, hüküm davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir.
YARGITAY KARARI
Temyiz isteminin süresi içinde olduğu anlaşıldıktan sonra dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği düşünüldü:
Davacı vekili dava dilekçesinde; davalının, dava konusu anataşınmazdaki mesken olan bağımsız bölümlerini mimari projeye ve yönetim planına aykırı şekilde işyeri olarak kullandığını ileri sürerek taşınmazın tahliye edilerek eski hale getirilmesini talep etmiş, mahkemece davanın kabulüne karar verilmiştir.
Dosya içerisindeki bilgi ve belgelerden; davacının anataşınmazda 181, 182,183, 184 ve 185 nolu davalının ise 175, 218, 219 ve 228 no'lu bağımsız bölümlerin malikleri oldukları, davalıya ait bağımsız bölümlerin tapuda apart daire vasfıyla kayıtlı oldukları, yapılan keşif ve alınan bilirkişi raporundan davalıya ait 175 nolu bağımsız bölümün yedi farklı şirket tarafından işyeri olarak kullanıldığı anlaşılmaktadır.
634 sayılı Kat Mülkiyeti Yasası'nın 24. maddesinin ikinci fıkrasına göre, anataşınmazın kütükte mesken olarak gösterilen bağımsız bir bölümünde somut olayda olduğu gibi işyeri olarak kullanmak ve faaliyet göstermek ancak kat malikleri kurulunun oybirliği ile vereceği kararla mümkündür. Öte yandan dava konusu bağımsız bölümle ilgili olarak verilecek karar, bu bağımsız bölümde faaliyet gösteren şirketlerin hukukunu da ilgilendireceğinden, usul ekonomisi de gözetilerek 175 numaralı bağımsız bölümde faaliyet gösteren şirketleri de davaya davalı olarak dahil edilerek iddia ve savunma doğrultusunda tüm deliller toplanıp, oluşacak sonuca göre bir karar verilmesi gerekirken, yerinde görülmeyen gerekçe ile davanın reddi doğru görülmemiştir.
Yargıtay 18. Hukuk Dairesi, E. 2014/3921, K. 2014/11334, 24 Haziran 2014 tarihli karar · Kaynak: Yargıtay Karar Arama