Yargıtay 18. Hukuk Dairesi E.2014/4081 K.2014/11418

Dava dilekçesinde, evlat edinmede ananın rızasının olduğunun tespiti istenilmiştir. Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş, hüküm davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

YARGITAY KARARI

Temyiz isteminin süresi içinde olduğu anlaşıldıktan sonra dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği düşünüldü:

Davacı evlilik dışı beraberlikten doğan küçük Yiğit'in evlat edinme hizmetlerinden yararlandırılması için ananın rızasının olduğuna karar verilmesini istemiş, mahkemece ana baba rızasının aranmamasına karar verilmiştir.

Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun 26/1. maddesinde “Hakim, tarafların talep sonuçlarıyla bağlıdır; ondan fazlasına veya başka bir şeye karar veremez. Duruma göre, talep sonucundan daha azına karar verebilir.”, 294/2 ve 3. maddesinde “Hüküm, yargılamanın sona erdiği duruşmada verilir ve tefhim olunur. Hükmün tefhimi, her halde hüküm sonucunun duruşma tutanağına geçirilerek okunması suretiyle olur.”, 298/2. maddesinde ise “ Gerekçeli karar, tefhim edilen hüküm sonucuna aykırı olamaz.” hükümleri düzenlenmiştir.

Davalı ana duruşmaya gelerek; davayı kabul ettiğini, küçüğün evlat edindirilmesine rızasının olduğunu açıklamış, beyanı tutanağa geçirilmiştir.

Mahkemece Türk Medeni Kanunu'nun 309/2. maddesi uyarınca, evlat edindirmede ananın rızası olduğunun tespitine karar verilmesi gerekirken; talep dışına çıkılması, kısa kararın yasaya aykırı oluşturulması, kısa kararla gerekçeli karar hüküm fıkrası arasında çelişki oluşturulması, hüküm fıkrasında davanın tarafı olmayan kişilere yer verilmek suretiyle hükmün karıştırılması sonucuna neden olacak şekilde karar verilmesi doğru görülmemiştir.