Yargıtay 18. Hukuk Dairesi E.2014/4212 K.2014/9489

Davacılar dava dilekçesinde, oğulları Emrah'ın 1997 olan doğum yılının 1994 olarak düzeltilmesini istemişler, mahkemece 1995 olarak düzeltilmesine karar verilmiş, hüküm davalı nüfus müdürlüğü tarafından temyiz edilmiştir.

YARGITAY KARARI

Temyiz isteminin süresi içinde olduğu anlaşıldıktan sonra dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği düşünüldü: Davacılar dava dilekçesinde, oğulları Emrah'ın 12.03.1998 iken 12.03.1997 olarak düzeltilen doğum tarihinin bu kez 12.03.1994 olarak düzeltilmesini istemişlerdir. Mahkemece, davanın kabulü ile doğum tarihinin 12.03.1995 olarak düzeltilmesine karar verilmiştir.

Dosya içindeki bilgi ve belgelerden, doğum tarihinin düzeltilmesi istenilen Emrah'ın nüfusa 12.03.1998 doğumlu olarak 11.08.2004 tarihinde tescil edildiği, anne ve babasının (bu davadaki davacılar) açtığı dava sonucunda Özalp Asliye Hukuk Mahkemesi'nin 02.03.2010 gün 2010/31-152 sayılı kararı ile (Emrah'ın taraf ve tanık beyanları ile Van Eğitim ve Araştırma Hastanesince düzenlenen 03.02.2010 günlü raporda 13 yaşında olduğunun tespiti karşısında) doğum tarihinin 12.03.1997 olarak düzeltildiği ve kararın temyiz edilmeksizin 12.04.2010 tarihinde kesinleştiği anlaşılmıştır.

Aynı davacılar bu kez oğullarının gerçek doğum tarihinin 12.03.1994 olduğunu bildirerek bu davayı açmışlar ve mahkemece Van Bölge Eğitim ve Araştırma Hastanesinin 18.04.2013 günlü raporunda 18 yaşında olduğunun belirlenmesi üzerine Van Bölge Eğitim ve Araştırma Hastanesi raporları arasındaki çelişkiyi gidermek için adli tıp uzmanından (tek hekim imzalı) 07.09.2013 günlü raporu almış ve raporda 18 yaşında olduğunun tespiti üzerine davanın kabulüne karar vermiş ise de, sonradan alınmış olan bu raporun koşulları oluştuğu takdirde yargılamanın yenilenmesi nedeni olarak ileri sürülebileceği, ayrı bir dava açma hakkı vermeyeceği gözetilerek,

tarafları ve konusu aynı olan Özalp Asliye Hukuk Mahkemesi'nin 2010/31-152 sayılı kesinleşmiş kararı ile E.. Ö..'ın doğum tarihinin düzeltilmiş olması karşısında kesin hüküm nedeni ile davanın reddine karar verilmesi gerekirken yanlış gerekçe ile davanın kabulü doğru görülmemiştir.