KÜNYE
18. Hukuk Dairesi 2014/4803 E., 2014/9767 K.
- Mercii
- Yargıtay
- Karar tarihi
- 3 Haziran 2014
- Mahkemesi
- İstanbul Anadolu 30. Asliye Hukuk Mahkemesi
- Tarihi
- 10/10/2013
- Numarası
- 2013/560-2013/98
Karar Metni
270 kelime·1 dk okuma·1 bölüm
Dava dilekçesinde, ortak gider alacağının tahsili amacıyla başlatılan icra takibine yapılan itirazın iptali ile icra inkar tazminatına hükmedilmesi istenilmiştir. Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş, hüküm davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir.
YARGITAY KARARI
Temyiz isteminin süresi içinde olduğu anlaşıldıktan sonra dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği düşünüldü: Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı kanıtlarla yasal gerektirici nedenlere ve özellikle kanıtların takdirinde bir isabetsizlik görülmemesine göre sair temyiz itirazları yerinde değildir. Ancak;
Kat Mülkiyeti Yasasının 20. maddesinin ikinci fıkrası "... gider ve avans payının tamamını ödemeyen kat maliki ödemede geciktiği günler için aylık yüzde beş (14.11.2007 - 5711/9. madde ile değişiklikten önce %10) hesabıyla gecikme tazminatı ödemekle yükümlüdür" hükmünü içermektedir.
Bu hükme göre ortak giderden payına düşeni ödemeyen bağımsız bölüm malikinin ödemede geciktiği günler için ödemekle yükümlü bulunduğu gecikme tazminatının başlangıç gününün açıkça saptanmış olması gerekir.
Dava konusu ortak giderin dayanağını oluşturan kat malikleri kurulu kararına davalı katılmışsa karar tarihi, kararın alındığı toplantıya katılmamışsa bu kararın ya da işletme projesinin kendisine tebliğ edildiği ya da başka bir biçimde borcunu öğrendiği tarih, bu husus da belirlenemiyorsa icra takibi nedeniyle ödeme emrinin borçluya tebliğ edildiği tarih esas alınmalıdır.
Mahkemece açıklanan hususta inceleme ve araştırma yapılmadan, davalının yakınının site yönetiminde görevli olması nedeniyle aidat miktarından haberdar olduğu kabul edilerek, kat malikleri kurulu kararının alındığı tarih esas alınmak suretiyle gecikme tazminatına hükmedilmesi doğru görülmemiştir.
Yargıtay 18. Hukuk Dairesi, E. 2014/4803, K. 2014/9767, 3 Haziran 2014 tarihli karar · Kaynak: Yargıtay Karar Arama