KÜNYE
(Kapatılan) 18. Hukuk Dairesi 2014/5123 E., 2014/8044 K.
- Mercii
- Yargıtay
- Karar tarihi
- 2 Mayıs 2014
- Mahkemesi
- Asliye Hukuk Mahkemesi
Karar Metni
305 kelime·2 dk okuma·1 bölüm
Dava dilekçesinde, kamulaştırmasız el atma nedenine dayalı olarak taşınmaza el atmanın önlenmesi ve kal istenilmiştir. Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş, hüküm davalı ... Genel Müdürlüğü vekili tarafından temyiz edilmiştir.
YARGITAY KARARI
Temyiz isteminin süresi içinde olduğu anlaşıldıktan sonra dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği düşünüldü: Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı kanıtlarla yasal gerektirici nedenlere ve özellikle kanıtların takdirinde bir isabetsizlik görülmemesine göre sair temyiz itirazları yerinde değildir. Ancak;
11.06.2013 tarihinde yürürlüğe giren 6487 sayılı Yasa ile 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun değiştirilen Geçici 6. maddesinin 7. ve 13. fıkralarında "Bu madde kapsamında açılan davalarda mahkeme ve icra harçları ile her türlü vekalet ücretleri bedel tespiti davalarında öngörülen şekilde maktu olarak belirlenir" ve "Bu fıkra hükmü,
bu fıkra kapsamında kalan taşınmazlar hakkında açılan ve kesinleşmeyen davalarda da uygulanır" hükmü getirildiğinden davacı yararına maktu vekalet ücreti takdir edilmesi ve maktu harca hükmedilmesi gerektiğinin düşünülmemesi doğru değil ise de bu yanılgının giderilmesi yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden, gerekçeli kararın hüküm fıkrasının 2 numaralı bendinin hükümden çıkartılarak yerine "Harçlar Kanunu uyarınca alınması gerekli 24,30 TL maktu karar ve ilam harcının peşin alınan 87,80 TL harçtan mahsubu ile bakiye harcın talep halinde davacıya iadesine, 24,30 TL maktu harcın Hazineye irat kaydına" yazılması;
hüküm fıkrasının 3 numaralı bendinin hükümden çıkartılarak yerine, "Davacı tarafından yapılan 310,25 TL tebligat ve keşif gideri ile 36,50 TL harç olmak üzere toplam 346,75 TL yargılama giderinin davalılardan müştereken ve müteselsilen tahsili ile davacıya verilmesine" ibaresinin yazılması;
Yargıtay 18. Hukuk Dairesi, E. 2014/5123, K. 2014/8044, 2 Mayıs 2014 tarihli karar · Kaynak: Yargıtay Karar Arama