KÜNYE
(Kapatılan) 18. Hukuk Dairesi 2014/6072 E., 2014/7768 K.
- Mercii
- Yargıtay
- Karar tarihi
- 28 Nisan 2014
- Mahkemesi
- Asliye Hukuk Mahkemesi
Karar Metni
318 kelime·2 dk okuma·1 bölüm
Dava dilekçesinde, kamulaştırmasız el atma nedenine dayalı olarak taşınmaz bedelinin faiz ve masraflarla birlikte davalı taraftan tahsili istenilmiştir. Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş, hüküm davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir.
YARGITAY KARARI
Temyiz isteminin süresi içinde olduğu anlaşıldıktan sonra dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği düşünüldü: Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı kanıtlarla yasal gerektirici nedenlere ve özellikle kanıtların takdirinde bir isabetsizlik görülmemesine göre sair temyiz itirazları yerinde değildir. Ancak;
11.06.2013 tarihinde yürürlüğe giren 6487 sayılı Yasa ile 2942 sayılı Kamulaştırma Kanunu'nun değiştirilen Geçici 6. maddesinin 7. ve 13. fıkralarında “Bu madde kapsamında açılan davalarda mahkeme ve icra harçları ile her türlü vekalet ücretleri bedel tespiti davalarında öngörülen şekilde maktu olarak belirlenir” ve “Bu fıkra hükmü, bu fıkra kapsamında kalan taşınmazlar hakkında açılan ve kesinleşmeyen davalarda da uygulanır.” hükmü getirilmiştir.
Bu düzenlemeler karşısında davacı lehine karar tarihinde yürürlükte bulunan Avukatlık Asgari Ücret Tarifesi uyarınca maktu vekalet ücretine ve Harçlar Tarifesi uyarınca maktu harca hükmedilmesi gerekirken yazılı şekilde hüküm kurulması doğru değil ise de, bu yanılgının giderilmesi yeniden yargılamayı gerektirmediğinden; gerekçeli kararın hüküm fıkrasının 5. bendinin hükümden çıkarılarak yerine "Alınması gereken 24,30 TL maktu karar harcının peşin alınan 1.102,05 TL'den mahsubu ile,
bakiye 1.077.75 TL'nin talep halinde davacı tarafa iadesine", 6.bendinde yer alan "7.316,80 TL Nispi" ibaresinin çıkartılarak yerine "1.320,00 TL maktu", 7. bendinde yer alan "1.123,20 TL Harç gideri, 48,00 TL Tebligat gideri, 1.200,00 TL Bilirkişi gideri, 170,80 TL Keşif harcı ve 70,00 TL.
Yargıtay 18. Hukuk Dairesi, E. 2014/6072, K. 2014/7768, 28 Nisan 2014 tarihli karar · Kaynak: Yargıtay Karar Arama