Yargıtay 18. Hukuk Dairesi E.2014/6239 K.2014/11793

Dava dilekçesinde, ortak yerlere yapılan müdahalenin men'i ve kal'ine karar verilmesi istenilmiştir. Mahkemece davanın kısmen kabul kısmen reddine karar verilmiş, hüküm davacılar vekili ile davalılardan A. Kahve ve Kakao Ürünleri A.Ş. vekili tarafından temyiz edilmiştir.

YARGITAY KARARI

Temyiz istemlerinin süresi içinde olduğu anlaşıldıktan sonra dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği düşünüldü: Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı kanıtlarla yasal gerektirici nedenlere ve özellikle kanıtların takdirinde bir isabetsizlik görülmemesine göre sair temyiz itirazları yerinde değildir. Ancak; 1-Dava dilekçesinde, apartmana ait açık otoparkın dükkanlara gelen müşteriler tarafından kullanılmasının önlenmesi de istenilmiş olmasına rağmen mahkemece bu konuda olumlu veya olumsuz bir karar verilmemiş olması,

2-6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun 298/2. fıkrasına (1086 sayılı HMUK 388. ve 389. maddeleri) göre; hükmün sonuç kısmında gerekçeye ait herhangi bir söz tekrar edilmeksizin, taleplerden her biri hakkında verilen hükümle, taraflara yüklenen borç ve tanınan hakların, sıra numarası altında; açık, şüphe ve tereddüt uyandırmayacak şekilde gösterilmesi gerekir. Bu hüküm, yasaya infazda duraksamaya meydan verilmemesi amacıyla konulmuştur.

Dava konusu edilen ve mahkemenin kararına dayanak yapılan bilirkişi raporunda saptanıp eski hale getirilmesine karar verilen hususların neler olduğunun anılan yasa kuralı uyarınca kararın hüküm sonucu kısmında birer birer, şüphe ve tereddüt uyandırmayacak biçimde açıkça yazılması gerekirken, hüküm fıkrasının 1. paragrafında “…şemsiyeler dışında açılan davanın kabulüne” 6.paragrafında ise “…şemsiye, masa ves. sabit tesis niteliğinde olmadığından davanın reddine” şeklinde hüküm kurularak infazda duraksama ve çelişkiye yer verecek biçimde karar verilmiş olması,