Yargıtay 18. Hukuk Dairesi E.2014/6403 K.2014/14488

Dava dilekçesinde, kamulaştırmasız el atma nedenine dayalı olarak taşınmaz bedelinin tahsili istenilmiştir. Mahkemece davanın kısmen kabulüne karar verilmiş, hüküm davalı İ.. B.. vekili tarafından temyiz edilmiştir.

YARGITAY KARARI

Temyiz isteminin süresi içinde olduğu anlaşıldıktan sonra dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği düşünüldü:

Davacı vekili dava dilekçesinde, davacıların paydaş olduğu ..... ilçesi .....Mahallesi 12 pafta 3151 parsel sayılı taşınmaza davalılarca yol ve kaldırım için, asfalt dökülerek kamulaştırmasız el atılması nedeni ile 250.000,00 TL tazminatın davalılardan tahsilini talep etmiş, 23.10.2012 tarihli ıslah dilekçesi ile de talebini 2.020.000,00 TL ye çıkartmış; mahkemece, davalılardan İ.. B.. yönünden davanın kabulüne, Ç.. B.. yönünden husumetten reddine karar verilmiştir.

1-Davaya konu 3151 parsel sayılı taşınmazın; 1/1000 ölçekli imar planında 10 , 12, 14,50 ve 24,50 metre genişliğinde ilçe belediyesi sorumluluğunda olan yolda kaldığı ve yargılama sırasında yapılan keşif sonucu harita ve kadastro mühendislerince düzenlenen rapor ve ekindeki krokiden bir kısmına fiili olarak el atıldığı anlaşılmaktadır. Dosya içerisindeki bilgi ve belgelerden ve özellikle geri çevirme kararı üzerine dosyadaki cevap yazılarından, fen bilirkişi raporunda el atıldığı belirtilen davaya konu taşınmazın el atılan kısmının davalı Ç.. B..'nın sorumluluk alanında kaldığı hususu dikkate alınmadan, davalı Ç.. B.. aleyhindeki davanın husumet yokluğundan reddine karar verilmesi ve tazminat bedelinden diğer davalı İ.. B..'nın sorumlu tutulması doğru görülmemiştir.

Kabule göre de:

2-Dava konusu kamulaştırılan taşınmaza ait tapu kaydında belirtilen geçit hakkının, taşınmazın değerinde meydana getirmesi kaçınılmaz değer kaybının tespit edilerek taşınmazın bulunan değerinden düşülmesi gerektiğinin bilirkişi kurulunca dikkate alınmaması,

3-11.06.2013 tarihinde yürürlüğe giren 6487 sayılı Yasa ile 2942 sayılı Kamulaştırma Kanunu'nun değiştirilen Geçici 6. maddesinin 7 ve 13. fıkralarında getirilen “Bu madde kapsamında açılan davalarda mahkeme ve icra harçları ile her türlü vekalet ücretleri bedel tespiti davalarında öngörülen şekilde maktu olarak belirlenir.” ve “…bu fıkra kapsamında kalan taşınmazlar hakkında açılan ve kesinleşmeyen davalarda da uygulanır.” düzenlemeler karşısında maktu vekalet ücreti yerine nispi vekalet ücreti takdir edilmesi ve maktu harç yerine nisbi harç alınmasına karar verilmesi,

Doğru görülmemiştir.