KÜNYE
(Kapatılan) 18. Hukuk Dairesi 2014/6500 E., 2014/7731 K.
- Mercii
- Yargıtay
- Karar tarihi
- 28 Nisan 2014
- Mahkemesi
- Asliye Hukuk Mahkemesi
Karar Metni
291 kelime·1 dk okuma·1 bölüm
Dava dilekçesinde, ek dava ile kamulaştırmasız el atma nedenine dayalı olarak taşınmaz bedelinin faiz ve masraflarla birlikte davalı taraftan tahsili istenilmiştir. Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş, hüküm davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir.
YARGITAY KARARI
Temyiz isteminin süresi içinde olduğu anlaşıldıktan sonra dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği düşünüldü: Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı kanıtlarla yasal gerektirici nedenlere ve özellikle kanıtların takdirinde bir isabetsizlik görülmemesine göre sair temyiz itirazları yerinde değildir. Ancak;
11.06.2013 tarihinde yürürlüğe giren 6487 sayılı Yasa ile 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun değiştirilen Geçici 6. maddesinin 7 ve 13. fıkralarında getirilen “Bu madde kapsamında açılan davalarda mahkeme ve icra harçları ile her türlü vekalet ücretleri bedel tespiti davalarında öngörülen şekilde maktu olarak belirlenir.” ve “… bu fıkra kapsamında kalan taşınmazlar hakkında açılan ve kesinleşmeyen davalarda da uygulanır.” düzenlemeleri gereğince maktu vekalet ücreti yerine nispi vekalet ücreti takdir edilmesi ve maktu harç yerine nispi harç alınmasına karar verilmesi doğru değil ise de,
bu yanılgıların giderilmesi yeniden yargılamayı gerektirmediğinden, gerekçeli kararın hüküm fıkrasının üçüncü bendinde yer alan “Alınması gereken 18.436,25 TL harçtan 4.609,10 TL peşin hancın mahsubu ile bakiye 13827,15 TL harcın davalıdan alınarak hazineye irat kaydına,” ibaresinin hükümden çıkartılarak yerine "alınması gereken 25,20 TL maktu karar harcının peşin alınan harçtan mahsubu ile fazla yatırılan harcın istem halinde yatıran tarafa iadesine" ibaresinin yazılması suretiyle ve gerekçeli kararın dört numaralı yargılama giderine ilişkin bendindeki “4685,15 TL" ibaresi çıkartılarak yerine “101,25 TL” yazılmak suretiyle ve gerekçeli
Yargıtay 18. Hukuk Dairesi, E. 2014/6500, K. 2014/7731, 28 Nisan 2014 tarihli karar · Kaynak: Yargıtay Karar Arama