Yargıtay 18. Hukuk Dairesi E.2014/6637 K.2014/7962

Dava dilekçesinde, kamulaştırmasız el atma nedenine dayalı olarak taşınmaz bedelinin faiz ve masraflarla birlikte davalı taraftan tahsili istenilmiştir. Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş, hüküm davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

YARGITAY KARARI

Temyiz isteminin süresi içinde olduğu anlaşıldıktan sonra dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği düşünüldü:

Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı kanıtlarla yasal gerektirici nedenlere ve özellikle kanıtların takdirinde bir isabetsizlik görülmemesine göre sair temyiz itirazları yerinde değildir.

Ancak;

1-Dosyaya getirtilen gıda, tarım ve hayvancılık ilçe müdürlüğü cetvelinde; susamın dekara üretim gideri 278 TL/da, kuru fasulyenin 434,5 TL/da, kuru soğanın 617,5 TL/da, biberin 1096 TL/da olarak bildirildiği halde, mahkemece hükme esas alınan bilirkişi kurulu raporunda gerekçesi de gösterilmeden gıda, tarım ve hayvancılık ilçe müdürlüğü verilerinden farklı olarak sırasıyla 70 TL/da, 175 TL/da, 160 TL/da, 700 TL/da üretim giderleri üzerinden hesap yapılması suretiyle fazla bedele hükmedilmiş olması,

2-11.06.2013 tarihinde yürürlüğe giren 6487 sayılı Yasa ile 2942 sayılı Kamulaştırma Kanunu'nun değiştirilen Geçici 6. maddesinin 7 ve 13. fıkralarıyla getirilen “Bu madde kapsamında açılan davalarda mahkeme ve icra harçları ile her türlü vekalet ücretleri bedel tespiti davalarında öngörülen şekilde maktu olarak belirlenir.” ve “…bu fıkra kapsamında kalan taşınmazlar hakkında açılan ve kesinleşmeyen davalarda da uygulanır.” düzenlemeleri karşısında maktu harca hükmedilmesi gerekirken nisbi harca hükmedilmiş olması,

Doğru görülmemiştir.