KÜNYE
18. Hukuk Dairesi 2014/6971 E., 2014/10667 K.
- Mercii
- Yargıtay
- Karar tarihi
- 16 Haziran 2014
- Mahkemesi
- Orhangazi 1. Asliye Hukuk Mahkemesi
- Tarihi
- 13/11/2013
- Numarası
- 2012/60-2013/590
Karar Metni
267 kelime·1 dk okuma·1 bölüm
Dava dilekçesinde, Kamulaştırma Yasasının 4650 Sayılı Yasayla değişik hükümleri uyarınca, kamulaştırma bedelinin tespiti ve taşınmaz malın idare adına tescili istenilmiştir. Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş, hüküm davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.
YARGITAY KARARI
Temyiz isteminin süresi içinde olduğu anlaşıldıktan sonra dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği düşünüldü:
Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı kanıtlarla yasal gerektirici nedenlere ve özellikle kanıtların takdirinde bir isabetsizlik görülmemesine göre sair temyiz itirazları yerinde değildir.
Ancak;
1-Dosya içerisindeki bilgi ve belgeler ile özellikle tapu kaydının incelenmesinden; dava konusu taşınmazın 2/4 hissesinin davacı Devlet Su İşleri Genel Müdürlüğü adına kayıtlı olduğu halde, davacının payını da kapsayacak şekilde kamulaştırma bedelinin tespitine ve tesciline karar verilmiş olması,
2-İlk bilirkişi kurulu raporunda tespit edilip idarece davalı adına bankaya yatırılan bedel ile mahkemece hüküm altına alınan bedel arasındaki farkın (idarece fazladan yatırılmış olan paranın) davalı tarafça bankadan çekilmesine kadar varsa işlemiş olan mevduat faizi ile birlikte davacı idareye ödenmesine karar verilmesi gerektiğinin düşünülmemesi,
3-02.11.2011 tarihli Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 662 sayılı Kanun Hükmünde Kararnamenin 58. maddesinde yapılan düzenleme ile özel bütçeli idareler kapsamına alınan Devlet Su İşleri Genel Müdürlüğü'nün karar tarihi itibariyle 492 sayılı Harçlar Yasasının 13. maddesinin (j) fıkrasından kaynaklanan yargı harçlarından muafiyeti ortadan kalkmış olduğu halde davacı idarenin harçtan muaf olduğu belirtilerek harç alınmasına yer olmadığına karar verilmiş olması,
Doğru görülmemiştir.
Yargıtay 18. Hukuk Dairesi, E. 2014/6971, K. 2014/10667, 16 Haziran 2014 tarihli karar · Kaynak: Yargıtay Karar Arama