Yargıtay 18. Hukuk Dairesi E.2014/7143 K.2014/11330

Dava dilekçesinde, Kamulaştırma Yasasının 4650 Sayılı Yasayla değişik hükümleri uyarınca, kamulaştırma bedelinin tespiti ve taşınmaz malın idare adına tescili istenilmiştir. Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş, hüküm davalılar vekili tarafından temyiz edilmiştir.

YARGITAY KARARI

Temyiz isteminin süresi içinde olduğu anlaşıldıktan sonra dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği düşünüldü:

Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı kanıtlarla yasal gerektirici nedenlere ve özellikle kanıtların takdirinde bir isabetsizlik görülmemesine göre sair temyiz itirazları yerinde değildir.

Ancak;

1-Kamulaştırma Yasasının 15. maddesinin son fıkrasında, bilirkişilerce aynı yasanın 11. maddesinin (f) bendi hükmü gözetilerek yapılacak değer tespitinde, idarece belgelerin mahkemeye verildiği günün (dava tarihi) esas tutulacağı öngörülmüştür. Buna göre dava tarihi olan 2013 yılına ait verilerin esas alınarak kamulaştırma bedelinin tespit edilmesi gerekirken 2012 yılı verilerine göre hesap yapan bilirkişi raporunun hükme esas alınması,

Kabule göre de;

2-Mahkemece bilirkişi kurulunca münavebeye alınan ürünlerin değerlendirme tarihi olan 2012 yılına ait ilçe gıda, tarım ve hayvancılık müdürlüğünün verim, satış fiyatı üretim giderini gösterir veri cetveli dosya içerisine re'sen getirilerek bilirkişi kurulundan bu verilere göre rapor alınması gerekirken, bilirkişilerin rapora ekledikleri Bayındır Gıda, Tarım ve Hayvancılık İlçe Müdürlüğü veri cetvelinin fotokopisi esas alınmak suretiyle değerlendirme yapan bilirkişi raporu esas alınarak hüküm kurulması,

3-Hükme asas alının bilirkişi raporunda, dava konusu taşınmazın sulama imkanı olmayan kuru tarım arazisi niteliğinde olduğu belirtildiği halde, ilçe gıda, tarım ve hayvancılık müdürlüğünün verim, satış fiyatı üretim giderini gösterir veri cetvelinde belirtilen su giderinin de masraflara eklenmek suretiyle hesap yapan bilirkişi kurulu raporunun esas alınması,

Doğru görülmemiştir.