KÜNYE
18. Hukuk Dairesi 2014/731 E., 2014/7319 K.
- Mercii
- Yargıtay
- Karar tarihi
- 21 Nisan 2014
- Mahkemesi
- Germencik Asliye Hukuk Mahkemesi
- Tarihi
- 19/06/2013
- Numarası
- 2007/438-2013/439
Karar Metni
274 kelime·1 dk okuma·1 bölüm
Dava ve birleşen davada, Kamulaştırma Yasasının 4650 Sayılı Yasayla değişik hükümleri uyarınca, kamulaştırma bedelinin tespiti ve irtifak hakkının idare adına tescili istenilmiştir. Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş, hüküm davalılar vekili tarafından temyiz edilmiştir.
YARGITAY KARARI
Temyiz isteminin süresi içinde olduğu anlaşıldıktan sonra dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği düşünüldü:
Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı kanıtlarla yasal gerektirici nedenlere ve özellikle kanıtların takdirinde bir isabetsizlik görülmemesine göre sair temyiz itirazları yerinde değildir.
Ancak;
1-Yargıtay uygulamalarına göre, dikkate alınması gereken özel bir neden veya hata bulunmadığı takdirde ciddi istatistiki bilgilere dayandığı bilinen gıda, tarım ve hayvancılık müdürlüğü ortalama verilerinin (dekar başına verim, üretim gideri ve toptan satış fiyatı) değerlendirmeye esas alınması gerekir. Şu kadar ki, üretim giderlerinin içerisine tarla kirası, masrafların faiz karşılığı, bilinmeyen giderler ve genel idari giderler dahil edilmemelidir.
Somut olayda ise; bilirkişi kurulu raporunda, resmi veri listesindeki üretim giderlerini oluşturan unsurlar arasında yer alan bilinmeyen giderler, zirai sermaye faizi ve idarecilik masrafları düşülmeden hesaplama yapılmıştır. Böylece, üretim giderlerini yüksek almak suretiyle taşınmazın net gelirini düşük bulan bilirkişi kurulu raporunun hükme esas alınması,
2-Dosyada bulunan 2007 yılı gıda, tarım ve hayvancılık ilçe müdürlüğü verilerine göre buğday samanın (yan ürün) ortalama verimi 550 kg. iken hükme esas raporda 350 kg. alınması suretiyle düşük bedel belirlenmesi,
3-Davalılar davada kendilerini vekil ile temsil ettirdikleri halde lehlerine vekalet ücreti takdir edilmesi gerektiğinin düşünülmemesi,
Doğru görülmemiştir.
Yargıtay 18. Hukuk Dairesi, E. 2014/731, K. 2014/7319, 21 Nisan 2014 tarihli karar · Kaynak: Yargıtay Karar Arama