Yargıtay 18. Hukuk Dairesi E.2014/7700 K.2014/9189

Dava dilekçesinde, kamulaştırmasız el atma nedenine dayalı olarak taşınmaz bedelinin faiz ve masraflarla birlikte davalı taraftan tahsili istenilmiştir. Mahkemece davanın kısmen kabulüne karar verilmiş, hüküm taraf vekillerince temyiz edilmiştir.

YARGITAY KARARI

Temyiz istemlerinin süresi içinde olduğu anlaşıldıktan sonra dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği düşünüldü:

Mahkemece bozma ilamına uyulmuş ise de gereği tam olarak yerine getirilmemiştir.

Şöyle ki;

1-Dosya içindeki bilgi ve belgelerin incelenmesinde; ilk kararın, Yargıtay 5.HD'nin 23.11.2011 tarih 2011/10311 Esas 2011/18688 Karar sayılı ilamı ile münavebeye alınan ürünlerin 2006 yılı resmi verilerinin İlçe Tarım Müdürlüğü ve İzmir İl Tarım Müdürlüğü'nden getirtilerek değerlendirme yapılması gerektiği belirtilerek bozulmuş olup, Dairemizce incelenen dosyaya geri çevirme kararı üzerine gönderilen Gıda Tarım ve Hayvancılık İlçe Müdürlüğü'nün 11.03.2014 gün ve 1332 sayılı yazısında 2006 yılında buğday, tütün ve kavunun maliyet cetvelinin düzenlenmediği bildirildiğine göre, İzmir Gıda Tarım ve Hayvancılık İl Müdürlüğü'nce gönderilen veri listesi dikkate alınarak bir değerlendirme yapılması gerektiğinin düşünülmemiş olması,

Kabule göre de;

2-Yargıtay uygulamalarına göre, dikkate alınması gereken özel bir neden veya yanlış bulunmadığı takdirde ciddi istatistiki bilgilere dayandığı bilinen gıda tarım ve hayvancılık ilçe ve il müdürlüğü verilerinin (dekar başına verim, üretim gideri ve toptan satış fiyatı) değerlendirmeye esas alınması gerekir. Şu kadar ki, üretim giderlerinin içerisine tarla kirası, masrafların faiz karşılığı ve genel idari giderler gibi giderler dahil edilmemelidir.

Somut olayda ise, resmi veri listesindeki üretim giderlerini oluşturan unsurlar arasında yer alan genel idare giderleri ve masrafların faiz karşılığı düşülmeden hesaplama yapılarak üretim giderlerini yüksek almak suretiyle taşınmaz bedelinin eksik tespit edilmesi,

3-11.10.2011 gün ve 662 sayılı Kanun Hükmünde Kararnamenin 58. maddesi ile “10/12/2003 tarihli ve 5018 sayılı Kamu Malî Yönetimi ve Kontrol Kanununun eki (I) sayılı cetvelin 48 inci ve 51 inci sıraları ile anılan Kanunun eki (II) sayılı cetvelin "B) Özel Bütçeli Diğer İdareler" bölümünün 19 uncu sırası yürürlükten kaldırılmış, anılan Kanunun eki (II) sayılı cetvelin "B) Özel Bütçeli Diğer İdareler" bölümüne "42) Devlet Su İşleri Genel Müdürlüğü" sırası eklenmiştir” hükmü uyarınca yapılan düzenleme ile özel bütçeli idareler kapsamına alınan Devlet Su İşleri Genel Müdürlüğü'nün 492 sayılı Harçlar Yasasının 13/J maddesi hükmünden kaynaklanan yargı harçlarından muafiyetinin ortadan kalktığı gözetilmeden davalı idarenin hazine olduğu belirtilerek harçtan muaf tutulması,

4-11.06.2013 tarihinde yürürlüğe giren 6487 sayılı Yasa ile 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun değiştirilen Geçici 6. maddesinin 7 ve 13. fıkralarıyla getirilen “Bu madde kapsamında açılan davalarda mahkeme ve icra harçları ile her türlü vekalet ücretleri bedel tespiti davalarında öngörülen şekilde maktu olarak belirlenir.” ve “…bu fıkra kapsamında kalan taşınmazlar hakkında açılan ve kesinleşmeyen davalarda da uygulanır.” düzenlemeleri karşısında maktu vekalet ücretine hükmedilmesi gerekirken nisbi vekalet ücretine hükmedilmiş olması,

Doğru görülmemiştir.