KÜNYE
(Kapatılan) 18. Hukuk Dairesi 2014/7782 E., 2014/9149 K.
- Mercii
- Yargıtay
- Karar tarihi
- 26 Mayıs 2014
- Mahkemesi
- Asliye Hukuk Mahkemesi
Karar Metni
297 kelime·1 dk okuma·1 bölüm
Dava dilekçesinde, kamulaştırmasız el atma nedenine dayalı olarak taşınmaz bedelinin ve ecrimisilin faiz ve masraflarla birlikte davalı taraftan tahsili istenilmiştir. Mahkemece davanın kısmen kabulüne karar verilmiş, hüküm davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir.
YARGITAY KARARI
Temyiz isteminin süresi içinde olduğu anlaşıldıktan sonra dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği düşünüldü:
Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı kanıtlarla yasal gerektirici nedenlere ve özellikle kanıtların takdirinde bir isabetsizlik görülmemesine göre sair temyiz itirazları yerinde değildir.
Ancak;
11.06.2013 tarihinde yürürlüğe giren 6487 sayılı Yasa ile 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun değiştirilen Geçici 6. maddesinin 7 ve 13. fıkralarında “Bu madde kapsamında açılan davalarda mahkeme ve icra harçları ile her türlü vekalet ücretleri bedel tespiti davalarında öngörülen şekilde maktu olarak belirlenir” ve “Bu fıkra hükmü, bu fıkra kapsamında kalan taşınmazlar hakkında açılan ve kesinleşmeyen davalarda da uygulanır.” hükmü getirildiğinden kamulaştırmasız el atmadan kaynaklanan tazminat bedeli yönünden maktu vekalet ücreti takdir edilmesi ve maktu harca hükmedilmesi gerekirken tüm bedel üzerinden nisbi vekalet ücreti ile nisbi karar ve ilam harcına hükmedilmesi doğru değil ise de, bu yanılgının düzeltilmesi yeniden yargılamayı gerektirmediğinden,
Gerekçeli kararın hüküm fıkrasının 3 nolu bendinin hükümden çıkartılarak, yerine "alınması gerekli 1.253.151,90 TL (kamulaştırmasız el atma tazminat bedeli yönünden 17,15 TL maktu, ecrimisil bedeli yönünden 1.787,61TL nisbi) karar ve ilam harcının yatırılan 79.602,63TL harçtan mahsubu ile bakiye 77.815,02 TL'nin talep halinde yatırana iadesine", ibaresinin yazılması, gerekçeli kararın hüküm fıkrasının 5 nolu bendinin hükümden çıkarılarak,
Yargıtay 18. Hukuk Dairesi, E. 2014/7782, K. 2014/9149, 26 Mayıs 2014 tarihli karar · Kaynak: Yargıtay Karar Arama