KÜNYE
(Kapatılan) 18. Hukuk Dairesi 2014/7819 E., 2014/9482 K.
- Mercii
- Yargıtay
- Karar tarihi
- 29 Mayıs 2014
- Mahkemesi
- Asliye Hukuk Mahkemesi
Karar Metni
303 kelime·2 dk okuma·1 bölüm
Dava dilekçesinde, kamulaştırmasız el atma nedenine dayalı olarak taşınmaz bedelinin faiz ve masraflarla birlikte davalı taraftan tahsili istenilmiştir. Mahkemece davanın ... yönünden kısmen kabulüne, ... yönünden pasif husumetten reddine karar verilmiş, hüküm davalı ... vekili tarafından temyiz edilmiştir.
YARGITAY KARARI
Temyiz isteminin süresi içinde olduğu anlaşıldıktan sonra dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği düşünüldü: Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı kanıtlarla yasal gerektirici nedenlere ve özellikle kanıtların takdirinde bir isabetsizlik görülmemesine göre sair temyiz itirazları yerinde değildir. Ancak;
11.06.2013 tarihinde yürürlüğe giren 6487 sayılı Yasa ile 2942 sayılı Kamulaştırma Kanunu'nun değiştirilen Geçici 6. maddesinin 7. ve 13. fıkralarında “Bu madde kapsamında açılan davalarda mahkeme ve icra harçları ile her türlü vekalet ücretleri bedel tespiti davalarında öngörülen şekilde maktu olarak belirlenir” ve “Bu fıkra hükmü, bu fıkra kapsamında kalan taşınmazlar hakkında açılan ve kesinleşmeyen davalarda da uygulanır.” hükmü getirilmiştir.
Bu düzenlemeler karşısında davacı lehine karar tarihinde yürürlükte bulunan Avukatlık Asgari Ücret Tarifesi uyarınca maktu vekalet ücretine ve Harçlar Tarifesi uyarınca maktu harca hükmedilmesi gerekirken yazılı şekilde hüküm kurulması ile dava konusu taşınmazın tapu kaydında yer alan haciz şerhinin bedele yansıtılmamış olması doğru değil ise de,
bu yanılgıların giderilmesi yeniden yargılamayı gerektirmediğinden gerekçeli kararın (2) nolu bendinin sonuna "dava konusu taşınmazın tapu kaydında yer alan haciz şerhinin bedele yansıtılmasına" ibaresi yazılmak ve yine hüküm fıkrasının 2. maddesinin 3. bendinde yer alan "23.880,90 TL" ve 4. bendinde yer alan "5.197,50 TL" ibarelerinin yerine "24,30 TL maktu karar harcı" yazılmak,
Yargıtay 18. Hukuk Dairesi, E. 2014/7819, K. 2014/9482, 29 Mayıs 2014 tarihli karar · Kaynak: Yargıtay Karar Arama