Yargıtay 18. Hukuk Dairesi E.2014/8085 K.2014/9093

Dava dilekçesinde, nafaka ve tazminat istenilmiştir. Mahkemece davanın kısmen kabulüne karar verilmiş, hüküm davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

YARGITAY KARARI

Temyiz isteminin süresi içinde olduğu anlaşıldıktan sonra dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği düşünüldü:

Davacı vekili dava dilekçesinde; Nesime ile davalı Ertuğrul'un evlilik dışı ilişkisinden Korkut isimli çocuk olduğunu, bu çocuğu davalının 16.11.2007 tarihinde tanıdığını ancak davalının çocukla ilgilenmediğini, çocuğa davacının baktığını, onun için masraflar yaptığını belirterek tazminat ve nafaka verilmesini istemiş, 24.04.2012 tarihli dilekçesi ile de tazminat talebini açıklayarak 10.000TL doğum öncesi ve sonrası geçim giderleri ile 40.000TL doğumdan dava tarihine kadar çocuk için iaşe, kreş, sosyal ve zorunlu giderler nedeniyle yapılan masraflar için tazminat verilmesini istemiş, mahkemece davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı kanıtlarla yasal gerektirici nedenlere ve özellikle kanıtların takdirinde bir isabetsizlik görülmemesine göre sair temyiz itirazları yerinde değildir.

Ancak;

4721 sayılı Türk Medeni Kanununun 304. maddesinde; ana, babalık davasıyla birlikte veya ayrı olarak baba veya mirasçılarından doğum giderlerini, doğumdan önceki veya sonraki altışar haftalık geçim giderlerini, gebelik ve doğumun gerektirdiği diğer giderleri isteyebileceği düzenlenmiştir.

6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanununun görevin belirlenmesi ve niteliği başlıklı 1. maddesinde, mahkemelerin görevinin ancak kanunla düzenleneceği ve göreve ilişkin kuralların kamu düzeninden olduğu belirlendiğinden bu husus mahkemelerce yargılamanın her aşamasında kendiliğinden dikkate alınması gerekir. Mal ve şahıs varlığına ilişkin davalar Hukuk Muhakemeleri Kanununun 2/1. maddesi uyarınca asliye hukuk mahkemesinin görev alanı içerisinde kalmaktadır.

Davada, 10.000TL doğum öncesi ve sonrası geçim giderleri ile 40.000 TL doğumdan dava tarihine kadar çocuk için iaşe, kreş, sosyal ve zorunlu giderler nedeniyle yapılan masraflar için tazminat verilmesi istenmiştir. Dava, çocuk adına anne tarafından vekili eliyle açılmıştır. Anne Nesime'nin kendi adına Türk Medeni Kanununun 304. maddesi kapsamında mali haklar konusunda usulüne uygun açılmış bir tazminat davası bulunmamaktadır.

Öte yandan geçmiş yıllarda çocuk için yapılan masraflar nedeniyle tazminat verilmesi istemi, 4787 sayılı Aile Mahkemelerinin Kuruluş, Görev ve Yargılama Usullerine Dair Kanunun 4. maddesinde belirtilen 4721 sayılı Türk Medeni Kanununun ikinci kitabından üçüncü kısım hariç olmak üzere (TMK m.118-395) kaynaklanan bir dava değildir. Bu talep genel görevli asliye hukuk mahkemesinin görev alanı içerisinde kalmaktadır. Bu durumda belirtilen talep yönünden tefrik edilerek ayrı bir esas numarası üzerinden davanın asliye hukuk mahkemesi tarafından görülmesi gerektiğinden dava dilekçesinin görev yönünden reddi yerine yargılamaya devamla davanın esası hakkında karar verilmesi doğru görülmemiştir.