Yargıtay 18. Hukuk Dairesi E.2014/8092 K.2014/14686

Dava dilekçesinde, davalı Ö.. Ş..'in babası olarak görünen R.. Ş..'in hanesinden çıkarılması istenilmiştir. Mahkemece davalı Ömer'in R.. Ş.. çocuğu olmadığının tespitine karar verilmiş, hüküm davalı Ö.. Ş.. vekili tarafından temyiz edilmiştir.

YARGITAY KARARI

Temyiz isteminin süresi içinde olduğu anlaşıldıktan sonra dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği düşünüldü: Davacı vekili dava dilekçesinde, davacının murisi R.. Ş.. hanesinde oğlu olarak görünen davalı Ö.. Ş..'in nesebinin tashihi ile baba hanesinden Recep isminin çıkarılmasını istemiştir. Mahkemece Ö.. Ş..'in R.. Ş.. çocuğu olmadığının tespitine karar verilmiştir. Dosya içindeki bilgi ve belgelerden, R.. Ş.., eşi İ.. Ş.. ve çocukları Ö.. Ş.. göçmen gelerek 14.08.1956 tarihli tescil belgesi ile nüfusa tescil edilmiştir.

6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun Görevin Belirlenmesi ve Niteliği başlıklı 1. maddesinde mahkemelerin görevinin ancak kanunla düzenleneceği ve göreve ilişkin kuralların kamu düzeninden olduğu belirlendiğinden bu husus mahkemelerce yargılamanın her aşamasında kendiliğinden dikkate alınması gerekir.

Dava, Türk Medeni Kanunu'nun 286 ve devamı maddelerinde düzenlenen soybağına itiraz istemine ilişkin olup 4787 sayılı Aile Mahkemelerinin Kuruluş, Görev ve Yargılama Usullerine Dair Kanunun 4. maddesinde 4721 sayılı Türk Medeni Kanununun ikinci kitabından üçüncü kısım hariç olmak üzere (TMK m.118-395) kaynaklanan bütün davalarda aile mahkemesinin görevli olduğu hükme bağlandığı ve aile mahkemesi kurulmayan yerlerde Hakimler ve Savcılar Yüksek Kurulunca belirlenen asliye hukuk mahkemelerinde davanın aile mahkemesi sıfatı ile görülüp karara bağlanması gerektiği dikkate alındığında davaya aile mahkemesi sıfatıyla bakılması yerine asliye hukuk

mahkemesi olarak yargılamaya devamla davanın kabulüne karar verilmesi doğru görülmemiştir.