Yargıtay 18. Hukuk Dairesi E.2014/8588 K.2014/9514

Dava dilekçesinde, binada davalı tarafından yapılan tamirat nedeniyle uğranılan 50.000 TL maddi zararın faizi ile tahsili istenilmiştir. Mahkemece davanın davalı Ş.. D.. yönünden kısmen kabulüne, A.. B.. yönünden reddine (idari yargı) karar verilmiş, hüküm davalı Ş.. D.. vekili tarafından temyiz edilmiştir.

YARGITAY KARARI

Temyiz isteminin süresi içinde olduğu anlaşıldıktan sonra dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği düşünüldü:

Davacı vekili dava dilekçesinde; üzerinde kat irtifakı kurulmuş bulunan anataşınmazda davalılardan Ş.. D..'ın binanın beşinci katında bulunan büro vasfındaki tüm bağımsız bölümler ile dördüncü katta bulunan büro vasfındaki bağımsız bölümlerin ana duvarlarını, üçüncü katta ve ikinci katta bulunan büroların büyük bir kısmını taşıyan ara ve ana duvarlar ile birinci kattaki bir kısım büroları yıktığını ve kendisini büroda çalışamaz hale getirdiğini, davalılardan A.. B..'nın ise üzerine düşen yükümlülükleri yerine getirmediğini ve kanuna aykırı davrandığını beyanla, uğranılan zararın tazmini amacıyla 50.000 TL maddi tazminat istemiştir. Buna göre taraflar arasındaki uyuşmazlık Kat Mülkiyeti Yasası hükümlerinden kaynaklanmaktadır.

634 Sayılı Kat Mülkiyeti Yasası'nın Ek 1.maddesi uyarınca bu Yasadan doğan her türlü anlaşmazlığın değerine bakılmaksızın sulh hukuk mahkemesinde çözümleneceği gözetilerek görevsizlik kararı verilmesi gerekirken, asliye hukuk mahkemesince davaya bakılıp işin esası hakkında hüküm kurulmuş olması doğru görülmemiştir.