Yargıtay 18. Hukuk Dairesi E.2014/8991 K.2014/15120

Dava dilekçesinde, davalıya borçlu olmadığının tespiti ve haczin tedbiren durdurulması istenilmiştir. Mahkemece davanın reddine karar verilmiş, hüküm davacılar tarafından temyiz edilmiştir.

YARGITAY KARARI

Temyiz isteminin süresi içinde olduğu anlaşıldıktan sonra dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği düşünüldü:

Dava dilekçesinde, davacıların davalı B.. K..'a borçlu olmadıklarının tespiti ve icra takibinin iptali talep edilmiş, mahkemece davanın reddine karar verilmiştir.

Dosya içerisinde bulunan belge ve delillere göre; davalının, Alaplı Asliye Hukuk Mahkemesi'nin 2008/120 Esas - 2010/184 Karar sayılı dosyası ile .....Yuva A-3, A-4 Blok Yönetimi adına davacılar Ö.. T.. ve K.. Ç.. aleyhine alacak davası açıldığı, mahkemenin 06.05.2010 tarihli kararı ile kıdem tazminatı, ihbar tazminatı ve fazla mesai, hafta sonu, yıllık izin, dini ve milli bayramlar alacağı ile ilgili davanın kısmen kabulüne karar verildiği, tarafların temyiz etmemesi üzerine kararın 08.11.2010 tarihinde kesinleştiği, davalının bu karar doğrultusunda Alaplı İcra Müdürlüğü'nün 2011/627 Esas sayılı icra takibini başlattığı görülmüştür.

Dava, İş Kanunu uygulamasından kaynaklanan borçlu olmadığının tespiti istemine ilişkin olup, daha önce iş mahkemesince verilen karar nedeniyle iş bu davanın açıldığı anlaşılmıştır.

5521 sayılı İş Mahkemeleri Kanunu'nun 1. maddesi uyarınca, İş Kanununa göre işçi sayılan kimselerle işveren veya işveren vekilleri arasında, iş akdinden veya İş Kanununa dayanan her türlü hak iddialarından doğan hukuk uyuşmazlıklarının çözüm yeri iş mahkemeleridir. Somut olayda istemin, Kat Mülkiyeti Yasası hükümlerinden kaynaklanmayıp, iş mahkemesinin görevine girmesi nedeniyle davaya iş mahkemesi sıfatıyla bakılması yerine asliye hukuk mahkemesi olarak yargılamaya devamla işin esası hakkında bir karar verilmesi doğru görülmemiştir.