Yargıtay 18. Hukuk Dairesi E.2014/9804 K.2014/17160

Dava dilekçesinde, itirazın iptali ile %40 icra inkar tazminatı istenilmiştir. Mahkemece davanın kısmen kabulüne karar verilmiş, hüküm davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

YARGITAY KARARI

Temyiz isteminin süresi içinde olduğu anlaşıldıktan sonra dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği düşünüldü:

Davacı vekili dava dilekçesinde, davalı tarafından ödenmeyen ortak gider borcunun tahsili için yürütülen icra takibine yapılan itirazın iptali ile takibin devamı ve % 40 icra inkar tazminatı istemiş, mahkemece dava konusu sitenin tüm bağımsız bölümlerinin üçte ikisinin fiilen kullanılmaya başlanmamış olması nedeniyle Kat Mülkiyeti Kanunu hükümlerinin uygulanamayacağı ve usulüne uygun oluşturulmuş bir yönetimden ve bu yönetimin Mart 2009 tarihi öncesine yönelik aidat talebi hakkından bahsedilemeyeceği gerekçesiyle bu yönden açılan davanın reddine, davalının bu tarihten sonrasına ilişkin olarak kabul beyanı da dikkate alınarak iki aylık aidat alacağına ilişkin davanın kabulüne karar verilmiştir.

634 Sayılı Kat Mülkiyeti Yasası'nın 17. maddesinin son fıkrası gereğince kat irtifakı kurulmuş gayrimenkullerde yapı fiilen tamamlanmış ve bağımsız bölümlerin üçte ikisi fiilen kullanılmaya başlanmışsa kat mülkiyeti hükümleri uygulanır.

Dosya kapsamından dava konusu taşınmazda kat irtifakının kurulu olduğu, davalının dava konusu taşınmazda bağımsız bölüm maliki bulunduğu, dava konusu sitede Kat Mülkiyeti Kanunu'nun 17. maddesinde belirtilen şartların gerçekleşmediği anlaşılmaktadır.

Bu durumda mahkemenin yönetimde Kat Mülkiyeti Yasası hükümlerinin uygulanamayacağı yolundaki kabulü doğru ise de; anataşınmazın davalı da dahil tüm irtifak hakkı sahiplerince imzalanmış bulunan ve kat irtifak hakkı sahiplerini bağlayıcı sözleşme hükmünde olan yönetim planının 13.maddesinde gider ve avans payı ödemeyen kat maliki hakkında diğer kat maliklerinden biri veya yönetici tarafından yönetim planına ve Kat Mülkiyeti Kanunu ile genel hükümlere göre dava açılabileceği hükmüne yer verilmiş olup, davacı yöneticilerin aynı zamanda bağımsız bölüm maliki olmaları da dikkate alınarak mahkemece yönetim planı içeriğine göre,

(davaya konu miktarın sulh hukuk mahkemesinin görev sınırında bulunması nedenleri ile) genel hükümler çerçevesinde davaya bakılıp tüm deliller toplandıktan sonra oluşacak sonuca göre bir karar verilmesi gerekirken, yerinde olmayan gerekçelerle davanın reddine karar verilmiş olması doğru görülmemiştir.