Yargıtay 18. Hukuk Dairesi E.2015/10597 K.2016/7118

....

Davacı-karşı davalı vekili, davalılar-karşı davacıların gürültü yapmalarının önlenmesini ve manevi tazminat istemiş, davalılar-karşı davacılar ise manddi-manevi tazminat istemiştir. Mahkemece asıl davanın kısmen kabulüne, karşı davanın ise reddine karar verilmiş, hüküm davalılar-karşı davacılar vekili tarafından temyiz edilmiştir.

YARGITAY KARARI

Temyiz isteminin süresi içinde olduğu anlaşıldıktan sonra dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği düşünüldü:

Davacı-karşı davalı dava dilekçesinde, davalıların sürekli gürültü yaptıklarını, uyarıldıklarında ise hakarete maruz kaldıklarını beyanla gürültünün önlenmesini ve manevi tazminat istemiş, davalılar-karşı davacılar ise asıl dava davacısının kendilerini asılsız iddialarla sürekli şikayet ederek rahatsız ettiğini beyanla maddi ve manevi tazminat istemiştir. Mahkemece, asıl davada gürültü yapılmasının önlenmesine, davalılardan ayrı ayrı 3,000,00 TL manevi tazminatın alınarak davacıya verilmesine, karşı davanın ise reddine karar verilmiştir.

1-Asıl davada gürültü yapılmasının önlenmesi, karşı davada maddi tazminat istemleri yönünden;

Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı kanıtlar ile yasal gerektirici nedenlere göre, yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddi ile usule ve yasaya uygun olan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı bakiye onama harcının temyiz edene yükletilmesine,

2-Asıl ve karşı davada manevi tazminat istemleri yönünden;

Kat Mülkiyeti Kanununun Ek.1.maddesi gereğince bu kanundan kaynaklanan davalarda görevli mahkeme sulh hukuk mahkemesi olup Kat Mülkiyeti Yasasında manevi tazminata ilişkin bir düzenlemeye yer verilmemiştir. Buna göre davada genel hükümlerin uygulanması gerekip 6100 sayılı HMK.nun 2.maddesinde, dava konusunun değer ve miktarına bakılmaksızın malvarlığı haklarına ilişkin davalarla, şahıs varlığına ilişkin davalarda görevli mahkemenin aksine bir düzenleme bulunmadıkça asliye hukuk mahkemesi olduğu düzenlenmiş olup, şahıs varlığına ilişkin manevi tazminat istemleri konusunda davanın tefrik edilip görevsizlik kararı verilerek dosyasının görevli ve yetkili asliye hukuk mahkemesine gönderilmesi gerekirken, bu istemler yönünden de işin esası hakkında hüküm kurulması doğru görülmemiştir.

...

...