Yargıtay 18. Hukuk Dairesi E.2015/11501 K.2015/14853

Dava dilekçesinde, itirazın iptaline karar verilmesi talep edilmiştir. Mahkemece talebin reddine karar verilmiş, hüküm davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

YARGITAY KARARI

Temyiz isteminin süresi içinde olduğu anlaşıldıktan sonra dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği düşünüldü:

Davacı vekili dava dilekçesinde, davalı odanın 01.02.2007 ile 01.02.2010 yılları arasında yönetim kurulu başkanlığı görevini yürüttüğünü, aylık ücret veya huzur hakkı ödemesi kendisine yapılmaması nedeniyle icra takibinde bulunduğunu ileri sürerek itirazın iptali ve icra inkar tazminatı istemiş, mahkemece davanın reddine karar verilmiştir.

5362 sayılı Esnaf ve Sanatkârlar Meslek Kuruluşları Kanunu'nun 56. maddesinde Esnaf ve sanatkârlar meslek kuruluşlarının yönetim kurulu üyelerinin huzur hakları, yönetim kurulu başkanı ve başkan vekilleri ile denetim kurulu ve disiplin kurulu üyelerine verilecek aylık ücretler ile merkez dışından genel kurul, başkanlar kurulu, yönetim kurulu, denetim kurulu ve disiplin kurulu toplantılarına katılacak üyelere ve bunların görevlendirilmelerinde ödenecek yolluk ve konaklama ücretleri, aşağıda belirtilen hadleri aşmamak kaydıyla ilgili esnaf ve sanatkârlar meslek kuruluşlarının genel kurullarınca belirlenir.

a) Yönetim kurulu başkanlarına;

Odalarda üye sayısı 100-500 olan odalarda asgari ücret, 501-1500 olan odalarda asgari ücretin iki katı, 1501-3000 olan odalarda asgari ücretin üç katı, 3001-10000 olan odalarda asgari ücretin dört katı, 10001 ve daha fazla üyesi olan odalarda asgari ücretin beş katı,

Birliklerde üye oda sayısı 25'e kadar olanlarda asgari ücretin üç katı, 26-50 olanlarda asgari ücretin dört katı, 51-100 olanlarda asgari ücretin beş katı, 101-150 olanlarda asgari ücretin altı katı, 151 ve daha fazla olanlarda asgari ücretin yedi katı,

Federasyonlarda üye oda sayısı 50'ye kadar olanlarda asgari ücretin beş katı, 51-100 olanlarda asgari ücretin altı katı, 101 ve daha fazla olanlarda asgari ücretin yedi katı,

Konfederasyonda Genel başkana asgari ücretin on katı,

b) Yönetim kurulu başkan vekillerine; (a) bendinde belirtilen miktarların 2/4'ü,

c) Denetim kurulu üyelerine; (a) bendinde belirtilen ücretlerin 1/4'ü,

d) Disiplin kurulu üyelerine; (a) bendinde belirtilen ücretlerin 1/4'ü,

Aylık ücret,

e) Aylık ücret almayan yönetim kurulu üyelerine katıldıkları toplantı başına (a) bendinde belirtilen ücretlerin 1/5'i huzur hakkı,

Alırlar. Bu ücretler brüt asgari ücret üzerinden net olarak ödenir.

Esnaf ve sanatkârlar meslek kuruluşlarının yetkili organ üyelerinin yurt içi harcırahları, asgari ücretin 1/5'inden, yurt dışı harcırahları ise en yüksek devlet memuruna ödenen günlük harcırahtan fazla olamaz.

Esnaf ve sanatkârlar meslek kuruluşlarında birden fazla organda görevli olanlar, bu görevlerine ait ücretlerden yüksek olanı alırlar. Organ üyeleri, meslek kuruluşları iştiraklerinden en fazla birinden ücret alabilirler.

Aylık ücret alanlara huzur hakkı ödenmez.

Esnaf ve sanatkârlar meslek kuruluşları personelinin işe alınmalarına ve ücretlerinin belirlenmesine yönetim kurulu karar verir.

Bu yasal düzenleme uyarınca, yönetim kurulu başkan ve üyelerine aylık ücret veya huzur hakkı verilmeyeceğine ilişkin hüküm bulunmadığı gibi, aksine yönetim kurulu başkan ve üyelerine aylık ücret veya huzur hakkının miktarının tayini bakımından esnaf ve sanatkârlar meslek kuruluşlarının genel kurullarının görevli olduğunu, genel kurulda kanunda sayılan miktarların altında bir karar alınabileceği, bu yönde bir karar alınmışsa o miktarın ödeneceği, her hangi bir karar alınmaması halinde ise, 56. maddede düzenlenen miktarların aşılmamak üzere buradaki ücretin ödeneceği öngörülmüştür.

Mahkemece, bu yasal düzenleme ile birlikte davalı odanın 26.10.2005 tarihli genel kurul kararında huzur hakkı ve aylık ücrete ilişkin olarak, kanunun 56.maddesinde öngörülen miktarların aynen benimsendiği hususu göz önüne alındığında, bu miktarın tespit edilip, talebe bağlılık ilkesi de göz önünde bulundurularak belirlenecek miktar üzerinden davanın kabulüne karar verilmesi gerekirken uygun olmayan gerekçe ile davanın reddine karar verilmiş olması doğru görülmemiştir.